> oncontextmenu='return false;''expr:class='"loading" + data:blog.mobileClass'>

Τουρκικές παρακρατικές και παραστρατιωτικές ομάδες παρατηρεί στη Θράκη ο πρώην Αρχηγός Γ.Ε.Σ.


Η «Τουρκία επιθυμεί τον ρόλο του εγγυητή των συμφερόντων και δικαιωμάτων της μειονότητας» στη Δυτική Θράκη υποστήριξε σε ομιλία του σε ημερίδα στη Σχολή Εθνικής Αμυνας ο πρώην Αρχηγός ΓΕΣ Κωνσταντίνος Ζιαζιάς. Παράλληλα τόνισε ότι στην Θράκη δρουν τουρκικές «παρακρατικές και παραστρατιωτικές μονάδες σε συνεργασία με το προξενείο Κομοτηνής».

ΖΩΝΗ ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗΣ ΠΤΗΣΕΩΝ ΣΤΗ ΣΥΡΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΑΔΙΕΞΟΔΟ ΤΩΝ ΗΠΑ-Ε.Ε- ΠΥΡΟΒΟΛΙΣΜΟΙ ΜΕ ΑΣΦΑΙΡΑ


Σύμφωνα με δημοσιεύματα ο Αμερικάνος πρόεδρος ζήτησε από το πεντάγωνο την επεξεργασία σχεδίου επιβολής ''ζώνης απαγόρευσης πτήσεων ''- NO FLY ZONE πάνω  από την Συρία. Η επιβολή της NO FLY ZONE ακούγεται ως κάτι εντυπωσιακό αλλά στην ουσία λίγα προσφέρει στην αλλαγή των δεδομένων του πεδίου της μάχης .Περισσότερο λειτουργεί ως παράγοντας διπλωματικής και ψυχολογικής πίεσης.

Αυτό είναι τo θανάσιμο μυστικό του Αχμέτ Νταβούτογλου- Γιατί εγκαταλείφθηκε ο Κεμαλ για το Ισλάμ

Φως στο σχέδιο «Νεοθωμανισμός» του Αχμέτ Νταβούτογλου φαίνεται να ρίχνουν τα τελευταία επεισόδια που εκτυλίσσονται τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό πεδίο της Τουρκίας, και τα οποία καταδεικνύουν το θανάσιμο δίλημμα το οποίο η χώρα αντιμετωπίζει. Ο Α. Νταβούτογλου προσπαθεί να το αντιμετωπίσει με έναν τρόπο ο οποίος εάν θα είναι επιτυχημένος θα οδηγήσει στη δημιουργία μίας νέας αυτοκρατορίας, εάν όμως αποτύχει, η κρατική οντότητα της σημερινής Τουρκίας θα οδηγηθεί στη διάλυση. Ας δούμε με λίγα λόγια ποιο ακριβώς είναι το θανάσιμο αυτό μυστικό το οποίο κρύβεται πίσω του η θεωρεία του «Νεοθωμανισμού».

ΑΠΟΛΥΤΗ ΝΙΚΗ ΤΗΣ ΡΩΣΙΑΣ ΣΕ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΟ ΚΑΙ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ



Το τελευταίο διάστημα και μετά από τις επιτυχίες του στρατού της Συρίας , συνεπικουρoύμενου από την Χεζμπολάχ και Ιρανούς ΄΄φρούρους της επανάστασης'', οι ΗΠΑ ,ή Ρωσία και η Ε.Ε. έχουν αποδυθεί σε προσπάθεια σύγκλισης συνδιάσκεψης στην Γενεύη για την επίλυση της Συριακής κρίσης. Στην συνδιάσκεψη που θα πραγματοποιηθεί τον Ιούνιο θα υπάρχουν δύο κύριες τάσεις . Η μία τάση αφορά στην απομάκρυνση του Άσαντ από την εξουσία ως κύρια προϋπόθεση και είναι η άποψη που υποστηρίζεται από ΗΠΑ και Ε.Ε .Η δεύτερη τάση είναι η Ρώσικη και υποστηρίζει την παραμονή του Άσαντ στην εξουσία μέχρι την διεξαγωγή εκλογών ή οποιονδήποτε πολιτικών διαδικασιών μεταξύ των αντιμαχόμενων οι οποίες θα επιφέρουν πολιτική λύση στην κρίση. 

Τα 20,000,000 Αλεβιτών στην Τουρκία ως παράγοντας διχοτόμησης της . Οι Αλεβίτες ήδη θεωρούνται από τις μυστικές Τουρκικές υπηρεσίες αποσταθεροποιητικό παράγοντας εν αναμονή

Τι φοβάται η Τουρκία

<<<Πιθανή  ανάδειξη των Σιιτών και Αλαουιτών στην μεταπολεμική Συρία ως μοναδική δύναμη έστω και σε ένα διχοτομημένο κράτος φοβίζει την Τουρκία . Στην Τουρκία το 10% του πληθυσμού είναι Αλεβίτες Μουσουλμάνοι.Ο Αλεβισμός είναι παρακλάδι του Σιιτισμού.  Η Τουρκία ποτέ δεν παραδέχθηκε την ύπαρξη Αλεβιτών και πάντα τους θεωρούσε κίνδυνο για το κράτος . Οι Αλεβίτες στην Τουρκία είναι ουσιαστικά υπό διωγμό παρόλο που είναι και αυτοί Τούρκικης καταγωγής . Ο Αλεβισμός στην Τουρκία αντιμετωπίζεται από το κράτος ως επικίνδυνη αίρεση , τους απαγορεύεται να κατέχουν δημόσιες-κρατικές θέσεις  και απαγορεύεται η φανερή λατρεία της θρησκείας τους. Πρόσφατα δεκάδες Τούρκοι στρατιωτικοί απολύθηκαν διότι κατηγορήθηκαν ότι είναι Αλεβίτες. Οι ίδιοι οι Αλεβίτες υποστηρίζουν ότι αποτελούν το 30% του πληθυσμού της Τουρκίας .Λόγω των διωγμών που έχουν υποστεί θεωρούνται πλέον αποκομμένοι απο την Τουρκική εθνική συνείδηση και είναι επιρρεπείς σε ιδέες ανατροπής του Σουνιτικού καθεστώτος στηνΤουρκία . Η δημιουργία  Σιιτικού -Αλαουτικού κράτους στα Νότια της Τουρκίας θα αποτελούσε για τους Αλεβίτες ότι το Συριακό και Ιρακινό Κουρδιστάν για τους Κουρδους αντάρτες στην Τουρκία. Θα αποτελούσε το εφαλτήριο για τον σχηματισμό ενεργής αντίστασης . Οι Αλεβίτες ήδη θεωρούνται από τις μυστικές Τουρκικές υπηρεσίες αποσταθεροποιητικό παράγοντας εν αναμονή.>>.
Το παραπάνω κείμενο αναρτήθηκε απο το HELLENICSUNRISE 19 Μαιου 2013  http://hellenicsunrise.blogspot.com/2013/05/blog-post_19.html

Γερμανοί πράκτορες: Την πατήσαμε με Συρία και Άσαντ…


Σε παραδοχή εσφαλμένης εκτίμησης στο θέμα της Συρίας και του Μπασάρ Αλ Άσαντ, προέβη η γερμανική Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Πληροφοριών (BND), σύμφωνα με δημοσίευμα του έγκυρου «Der Spiegel».

Ένα μόλις χρόνο πριν, η BND εκτιμούσε ότι η κατάρρευση του συριακού καθεστώτος ήταν θέμα μικρού διαστήματος, οπότε οι εξελίξεις πλήττουν σημαντικά το γόητρο μιας υπηρεσίας πληροφοριών δυτικού κράτους, η οποία έχει τη φήμη εξαιρετικών προσβάσεων στον μεσανατολικό χώρο.

Ουσιαστικά, πλέον η BND «ζωγραφίζει» μια εικόνα δυσμενή για τους αντάρτες και αφήνει ανοικτό το ενδεχόμενο πλήρους ανατροπής του σκηνικού από τις καθεστωτικές δυνάμεις.

Δεν χρειάζεται να αναφέρουμε ότι τέτοιες εξελίξεις πλήττουν εξίσου και την εικόνα της ηγέτιδας δύναμης που θέλει να προωθήσει η Τουρκία του Ερντογάν, η οποία μόνο βρυχάται όλον αυτό τον καιρό, χωρίς καμία ουσία, αφού περιμένει «το φίδι από την τρύπα» να το βγάλουν οι Αμερικανοί…

Πηγή Defence-Point

ΣΕΝΑΡΙΑ ΓΕΝΙΚΕΥΣΗΣ ΤΗΣ ΣΥΡΡΑΞΗΣ ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗΝ ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΤΩΝ ΡΩΣΙΚΩΝ S-300 ΣΤΗΝ ΣΥΡΙΑ



ΓΡΑΦΕΙ Ο ΔΡ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ.Ε.ΔΡΟΥΓΟΣ
ΓΙΑ ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΕΠΙ ΤΩΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΩΝ ΕΞΕΛΙΞΕΩΝ/ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΛΟΓΗ ΦΑΝΤΑΣΙΑΣ/ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΣΚΕΨΕΩΝ.
1) ΟΙ ΡΩΣΟΙ ΠΡΟΧΩΡΟΥΝ ΣΤΟ ΝΑ ΣΤΕΙΛΟΥΝ ΤΟΥΣ ΠΥΡΑΥΛΟΥΣ ΣΤΗΝ ΔΑΜΑΣΚΟ. ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΕΠΕΙΔΗ ΕΙΝΑΙ ΟΓΚΩΔΕΣ, ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΑΕΙ ΜΕΣΩ ΘΑΛΑΣΣΗΣ/ΑΡΑ ΣΤΕΝΑ ΔΑΡΔΑΝΕΛΛΙΩΝ ΚΑΙ ΚΑΘΟΔΟ ΣΕ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΜΕΣΟΓΕΙΟ/ΤΑΡΤΟΥΣ, Ή ΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΙΚΑ ΚΑΙ ΤΜΗΜΑΤΙΚΑ ΑΠΟ ΝΟΤΙΑ ΡΩΣΙΑ/ΑΡΝΤΑΧΑΝ ΠΡΟΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΑΣΙΑ-ΙΡΑΝ ΚΑΙ ΜΕΣΩ ΙΡΑΚ. ΜΕ ΓΙΓΑΝΤΙΑΙΑ ΑΕΡΟΣΚΑΦΗ ΑΝΤΟΝΩΦ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΜΕΤΑΚΙΝΗΘΕΙ.ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΕΞΩΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΝΑ ΕΡΘΟΥΝ ΑΠΟ ΑΠΩ ΑΝΑΤΟΛΗ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΑ.Η ΑΙΓΥΠΤΟΣ ΣΤΟ ΣΟΥΕΖ ΘΑ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙ. ΕΙΝΑΙ ΕΧΘΡΟΣ ΤΟΥ ΑΣΑΝΤ. ΘΑ ΔΕΧΘΕΙ ΣΤΗΝ ΕΡΥΘΡΑ ΘΑΛΑΣΣΑ ΑΝΤΙΠΟΙΝΑ ΑΠΟ ΙΣΡΑΗΛ. ΑΡΑ ΚΡΙΣΗ ΙΣΡΑΗΛ-ΡΩΣΙΑΣ ΑΡΑ ΓΕΝΙΚΕΥΜΕΝΗ ΑΝΤΙΠΑΡΑΘΕΣΗ. ΜΕ ΑΛΛΑ ΛΟΓΙΑ 50 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΤΩΝ ΠΥΡΑΥΛΩΝ ΤΗΣ ΚΟΥΒΑΣ, ΜΙΑ ΝΕΑ ΠΥΡΑΥΛΙΚΗ ΚΡΙΣΗ.

Η ΚΙΝΑ ΣΥΝΑΓΩΝΙΖΕΤΑΙ ΤΙΣ ΗΠΑ ΚΑΙ ΤΗΝ AFRICOM ΣΤΗΝ ΑΦΡΙΚΗ ΜΕ ΑΠΟΣΤΟΛΗ 600 ΚΥΑΝΟΚΡΑΝΩΝ

                                                                                                        29-3-2013

Το 2008 οι ΗΠΑ δημιούργησαν την AFRICOM δηλαδή ένα ανεξάρτητο στρατηγείο με έδρα στην Γερμανία και με αντικείμενο την  στρατιωτική παρουσία  των ΗΠΑ στην Αφρική . Η δημιουργία του νέου στρατηγείου επίσημα έγινε για τον συντονισμό των 5000 Αμερικάνων στρατιωτικών που εδρεύουν σε 53 χώρες της Αφρικής και δρουν ως στρατιωτικοί σύμβουλοι και εκπαιδευτές , σύμβουλοι ασφαλείας και εκτελούν επιχειρήσεις που έχουν ως στόχο την σταθερότητα και την ασφάλεια όπως πχ στην Σομαλία.

ΡΩΣΙΚΑ "ΑΝΤΙΠΟΙΝΑ" ΜΕ... S-300 ΣΤΗΝ Ε.Ε "Δεν ανατρέπεται το πρόγραμμα παράδοσης των πυραύλων στη Συρία" διαμηνύει η Μόσχα

Δεν άργησε και πολύ η απάντηση της Ρωσίας στην προκλητική απόφαση της ΕΕ να επιτρέψει την παράδοση οπλισμου στους ισλαμιστές εγκληματίες που σφάζουν ελληνορθόδοξους χριστιανούς και αμάχους στη Συρία, με την διαβεβαίωση από τον αναπληρωτή υπουργό Εξωτερικών της Ρωσίας, Sergei Ryabkov ότι η παράδοση των S-300 θα γίνει κανονικά.
Υπενθυμίζεται ότι με τους S-300 σε λειτουργία δεν μπορεί να επιτευχθεί καμμία ζώνη απαγόρευσης πτήσεων.
"Δεν πρόκειται να ανατρέψουμε το πρόγραμμά μας για παράδοση των S-300 στη Συρία, παρά την αντίθετη άποψη των ΗΠΑ", δήλωσε σήμερα ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών της Ρωσίας, Sergei Ryabkov, ενώ παράλληλα κατηγόρησε την ΕΕ πως «ρίχνει λάδι στη φωτιά», με την απόφασή της να άρει το εμπάργκο όπλων προς τους Σύρους αντικαθεστωτικούς.

Ντεβλέτ Μπαχτσελί : Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, θα διασπάσει τη χώρα με την πολιτική του




Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, θα διασπάσει τη χώρα με την πολιτική του ανέφερε σε συγκέντρωση μελών του κόμματος της Εθνικιστικής Δράσης (ΜΗΡ) στα Άδανα ο ηγέτης του Ντεβλέτ Μπαχτσελί, φιφουλκώντας εναντίον του κυβερνώντος κόμματος, όπως άλλωστε κάνει και ο Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος (CHP).

Η ΤΟΥΡΚΙΑ ΑΡΧΙΖΕΙ ΝΑ ΥΦΙΣΤΑΤΑΙ ΤΙΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΤΗΣ

27-5-2013
Η σύνταξη της Τουρκίας μαζί με τις ΗΠΑ και την διεθνή κοινότητα εναντίον του άξονα Συρίας -Ιράν  υπαγορεύει και την διακοπή των εμπορικών σχέσεων με αυτές τις χώρες. Επίσης η βοήθεια της Ρωσίας στον Σύρο ιρανικό άξονα κάνει τις εμπορικές σχέσεις της Τουρκίας με την Ρωσία αντικείμενο υπό εξέταση από τις ΗΠΑ. Ωστόσο Η Ρωσία και το Ιράν αποτελούσαν παραδοσιακά χώρες από τις οποίες η Τουρκία εξαρτάται ενεργειακά . Η νέα εξωτερική  της πολιτική υπαγορεύει στην Τουρκία των 80 εκατομμυρίων να αναζητήσει αλλού προμηθευτή πετρελαίου . Η μόνη όμορη χώρα ικανή για εξαγωγή πετρελαίου είναι το αυτόνομο πλέον Ιρακινό Κουρδιστάν . Το Ιρακινό Κουρδιστάν έχει εξελιχθεί -πάντα σε καθεστώς αυτονομίας από το Ιράκ- σε ένα σύγχρονο κράτος με 30 πανεπιστήμια για τα τρία εκατομμύρια πληθυσμού και ετήσια αύξηση του κατακεφαλήν εισοδήματος κατά 10% . Η αύξηση αυτή του εισοδήματος θα διατηρηθεί για τουλάχιστον άλλα δέκα χρόνια και οφείλεται στις εξαγωγές πετρελαίου . Ωστόσο κάθε εμπορική και οικονομική πρωτοβουλία τυπικά ελέγχεται από την κυβέρνηση του Ιράκ για την αποφυγή της απαξίωσης της κεντρικής Ιρακινής κυβέρνησης την οποία θα μπορούσε να εκμεταλλευτεί η σιιτική μειονότητα για την ανακήρυξη της αυτονομίας της. Οι ΗΠΑ προσπαθούν να στηρίξουν την Ιρακινή κυβέρνηση για να μην τριχοτομηθεί η χώρα.

Η Ρωσία ακύρωσε τη συμφωνία για S-300 στη Συρία με αντάλλαγμα την αποχή του Ισραήλ στην κρίση

Η Ρωσία αποφάσισε να ακυρώσει τη συναλλαγή για την παροχή των αντιπυραυλικών συστημάτων S-300 στη Συρία, γράφει η ισραηλινή εφημερίδα «The Times of Israel» επικαλούμενη δημοσίευμα της βρετανικής «Sunday Times».


Το δημοσίευμα αναφέρεται στον επίσημο εκπρόσωπο της Ρωσίας, ο οποίος ως λόγους για την ακύρωση της σύμβασης, επικαλείται την πιθανότητα τα σύγχρονα οπλικά συστήματα να πέσουν στα χέρια των τρομοκρατών και να χρησιμοποιηθούν εναντίον μη στρατιωτικών αεροσκαφών στο διεθνές αεροδρόμιο, Ben Gurion.

Τα "σημάδια" που αγνοήσε η Σουηδία και το καμπανάκι κινδύνου σε Ευρώπη και Ελλάδα

<< Σύμφωνα με τις στατιστικές 1 στις 4 γυναίκες στη Σουηδία πέφτουν ή πρόκειται να πέσουν θύματα βιασμού. Η αιτία για αυτή την ξαφνική άνοδο των βιασμών η σημαντική εισροή στη χώρα μεταναστών καθώς στο 77% των εξιχνιάσεων βιασμών ευθύνονται μουσουλμάνοι μετανάστες, τη στιγμή που οι μουσουλμάνοι δεν ξεπερνούν το 5% του γενικού πληθυσμού της χώρας.>>

Στο χάος ο Λίβανος -Η Τουρκία ετοιμάζεται για εμπλοκή με την Συρία -προβλέπεται αστάθεια στο Ιράν



Βυθίζεται στο χάος και ο Λίβανος .Μετά την τρίτη ημέρα συγκρούσεων μεταξύ σουνιτών και σιιτικών πολιτοφυλακών των κατοίκων της Τρίπολης ρουκέτα έπληξε το κέντρο της Βηρυτού. Η ρουκέτα εκτοξεύθηκε μέσα απο τον Λίβανο . Ο εθνικός στρατός του Λιβάνου παραμένει θεατής .  Η εντάσεις και τα πάθη στον Λίβανο αποτελούνε αντίκτυπο της  δράσης της Χεζμπολά στην Συρία και του μίσους μεταξύ σουνιτών και σιιτών μουσουλμάνων . Η  Χεζμπόλα είναι σιιτική οργάνωση  η οποία αποτελείται από πολιτικό κόμμα με συμμετοχή στην κυβέρνηση αλλά και από παραστρατιωτικό σκέλος  το οποίο συμμετέχει στον πόλεμο της Συρίας στο πλευρό του Άσαντ. Οι σουνίτες μουσουλμάνοι είναι αντίθετοι με την δράση της σιιτικής Χεζμπολά της οποίας οι πρόσφατες επιτυχίες εναντίον των σουνιτών αντικαθεστωτικών ανταρτών στην Συρία αποτελούν το κόκκινο πανί για τους Λιβανέζους σουνίτες οι οποίοι βλέπουν την σιιτική μειονότητα του Λιβάνου να αποκτά δύναμη. Η Χεζμπόλα χρηματοδοτείται και εξοπλίζεται από το σιιτικό θεοκρατικό καθεστώς του Ιράν.Ο ηγέτης της Χεζμπόλα Χασάν Νασράλα χθές δήλωσε ότι θα πολεμήσει μέχρι τέλους στο πλευρό του Άσαντ και εναντίον της σουνιτικής Αλ Κάιντα , με την οποία έχει σχέση μεγάλο κομμάτι των αντικαθεστωτικών αναταρτών στην Συρία. Η Χεζμπόλαχ έχει μεγάλη στρατιωτική ισχύ με χιλιάδες μαχητές και βαριά όπλα και πυραύλπους τα οποία προμηθευει το Ιράν.
Στην Τουρκία ο Τ. Ερντογάν σε ομιλία του σε ανοιχτή συγκέντρωση στην πόλη Ρειχανλί -η οποία πριν μια εβδομάδα επλήγη από βομβιστική επίθεση με 40 νεκρούς - καταδίκασε το καθεστώς Άσαντ ως δικτατορικό και κάλεσε τους Τούρκους να  μην ξεσπάνε την οργή τους επάνω στους Σύρους πρόσφυγες καθώς είναι μουσουλμάνοι αδερφοί. Είναι φανερό ότι ο Ερντογάν με την ρητορική του εναντίον του Άσαντ προετοιμάζει την Τουρκική κοινή γνώμη για την πιο στενή εμπλοκή της Τουρκίας στην Συριακή κρίση και προσπαθεί να αναδειχθεί ως ηγέτης κοινής αποδοχής και από τους Άραβες , ηγέτης ο οποίος θα αναλάβει την εκκαθάριση του καθεστώτος Άσαντ.(περισσότερα εδώ ) Η Τουρκία ούτεν καν υποψιάζεται σε ποια περιπέτεια πάει να μπλεξει ..
Παράλληλα στο Ιράν το συμβούλιο των  ' 'φρουρών της επανάστασης '' - το όργανο των Αγιατολάχ με 100 χιλιάδες στρατιωτικές δυνάμεις το οποίο ελέγχει την όποια πολιτική δραστηριότητα στην χώρα- επεμβαίνει αυθαίρετα στην ανάδειξη υποψηφίων για τις προεδρικές εκλογές του Ιουνίου απορρίπτοντας κατά βούληση υποψήφιους που είναι αντίθεοι στο θεοκρατικό καθεστώς. Οι αυθαιρεσίες αυτές αποτελούν χειραγώγηση της εκλογικής διαδικασίας η οποία πιθανόν να σημάνει κινητοποιήσεις των Ιρανών και πίεση στο καθεστώς των Μουλάδων οι οποίοι χρηματοδοτούν και υποστηρίζουν με στρατό τον Άσαντ .(περισσότεραεδώ)
Greek Spirit.

Δεν υπάρχει πολυπολιτισμικός Παράδεισος. Μόνο πολυπολιτισμική Κόλαση

<<Ας τελειώσει πλέον το παραμύθι – και το μοντέλο. Από το Brixton στο Los Angeles, από τα παρισινά banlieues στη Στοκχόλμη και από ‘κει προχθές στο Λονδίνο, η Ιστορία κραυγάζοντας αποφάνθηκε :

Δεν υπάρχει πολυπολιτισμικός Παράδεισος.
Μόνο πολυπολιτισμική Κόλαση.>>>

Φυσικό αέριο και εξωτερική πολιτική-Ισραήλ, αραβικός κόσμος, γεωπολιτική και ''εθνικό συμφέρον''

  Φιλοξενούμε μία διαφορετική προσέγγιση  σχετικά με τα αποθέματα υδρογονανθράκων Ελλάδας - Κύπρου, το σχετικό γεωπολιτικό πλαίσιο και τα οοφέλη που προσδοκά ο Ελληνισμός από την εκμετάλλευση τους.
Βαγγέλης Πισσίας
Η Ελλάδα, στην πιο αδύναμη στιγμή της νεότερης ιστορίας της, εμπλέκεται στο εκρηκτικό γεωπολιτικό πλαίσιο της περιοχής με ισραηλινή ατζέντα… Ιστορικές παραδοσιακές σχέσεις με τους αραβικούς λαούς, ιδιαίτερα με την νέα Αίγυπτο, υπονομεύονται.





Η μεγάλη κρίση διέλυσε το όνειρο μετατρέποντάς το σε χίμαιρα. Απέδειξε πως το αντιπαραγωγικό μοντέλο οικονομικής μεγέθυνσης –και όχι ανάπτυξης–­­ των τελευταίων δεκαετιών δεν έφερε την ευτυχία, αντίθετα ξεθεμελίωσε την όποια προϋπάρχουσα οικονομική βάση και κοινωνική δομή, εδραιώνοντας ταυτόχρονα νέα ήθη και πρότυπα, αεριτζίδικες δραστηριότητες και επίπλαστες συμπεριφορές. Η «πραγματική οικονομία» ηττήθηκε από έναν ιδιότυπο εγχώριο καζινο-καπιταλισμό και το διεθνές χρηματοπιστωτικό σύστημα. Συνάμα, η εκσυγχρονιστική επαγγελία αποτελεί το ιδεολογικό περίβλημα μιας νέας κοινωνικής διαστρωμάτωσης και της συνακόλουθης με αυτήν υποκριτικής και ανήθικης νοοτροπίας.
ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ΚΑΙ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ
Το κυβερνητικό πολιτικό προσωπικό αντιλαμβάνεται την οικονομική κρίση και την κρίση στις διεθνείς σχέσεις με τον ίδιο τρόπο.
Την πρώτη την διαχειρίζεται πρωταρχικά ως κρίση «ροών», δηλαδή κρίση χρέους, κρίση δημοσιονομική, χρηματοπιστωτική και όχι ως κρίση δομική του εγχώριου συστήματος παραγωγής [υπανάπτυξη παραγωγικών δυνάμεων – αποτελμάτωση του κυρίαρχου μοντέλου κοινωνικών/παραγωγικών σχέσεων– απαξίωση των εργασιακών σχέσεων]. Δεν την αντιλαμβάνεται ως κρίση οργανικής ένταξης της χώρας –με όρους πραγματικής οικονομίας– στον διεθνή καταμερισμό εργασίας, αλλά με όρους οικονομίας «ευκαιριών».
Την δεύτερη την διαχειρίζεται στην εξαιρετικά ρευστή επιφάνεια που διαμορφώνουν εφήμεροι-συγκυριακοί τοπικοί και περιφερειακοί ανταγωνισμοί, εγκλωβίζεται σε τυφλές κινήσεις απλοϊκής ανακλαστικής ταχτικής, χωρίς σχέδιο, χωρίς καν ατζέντα. Πορεύεται, σύμφωνα με φρούδες υποσχέσεις και υποδείξεις ξένων παραγόντων, ανιστόρητα, καιροσκοπικά και πρόσφατα –εις επίρρωση της κενότητας της στρατηγικής της– μυθοπλαστικά, ρίχνοντας ζαριές.
ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ, ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΣΤΑΘΕΡΕΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑΒΛΗΤΕΣ
Διαχείριση κρίσεως και στα δύο πεδία, της οικονομίας και των διεθνών σχέσεων, δεν νομιμοποιείται χωρίς υποστηρικτική κοινωνική βάση και χωρίς δικαιακές-πολιτικές αρχές, που από κοινού διαμορφώνουν τόσο το εσωτερικό όσο και το εξωτερικό μέτωπο. Για τον λόγο αυτό δεν νοείται αντιμετώπιση της παρούσας γενικής κρίσης χωρίς διεθνείς υποστηριχτές και χωρίς συνεργασίες. Όμως, άλλο η αναζήτηση υποστήριξης ή συνεργασιών κι άλλο η αναζήτηση προστατών ή μεσαζόντων.
Στη πρώτη περίπτωση προέχει η κοινωνικό-οικονομική δομή, το γεωπολιτικό πλαίσιο, καθώς και τα εργαλεία-μοχλοί της διαπραγμάτευσης. Διακρίνονται τα σταθερά –μεσομακροπρόθεσμα– συμφέροντα από τα βραχυπρόθεσμα και η προσέγγιση είναι ολιστική. Η στρατηγική χαράσσεται με επίγνωση των τάσεων που προβάλλονται στον γεωοικονομικό χάρτη, όπου οι αναδυόμενες χώρες, σύμφωνα με εκτιμήσεις του Δ.Ν.Τ.[1], θα αυξήσουν έως το 2050 την συμμετοχή τους στο παγκόσμιο ακαθάριστο προϊόν από 27% σε 49%, οι Η.Π.Α. θα υποχωρήσουν απ’ το 22% στο 11% και η γηραιά ήπειρος, η Ευρώπη, απ’ το 19% στο 7%... . Με ό,τι οι αριθμοί αυτοί συνεπάγονται.
Στη δεύτερη περίπτωση προέχουν οι διεθνείς λέσχες, το λόμπινγκ, οι δημόσιες σχέσεις –με ζεϊμπεκιές ή κουμπαριές αδιάφορο–, η καλή διαγωγή και η προπαγάνδα. Δεν υπάρχουν σταθεροί φίλοι, χώρες και λαοί, υπάρχουν μόνο εφήμερες συμμαχίες, η προσέγγιση των προβλημάτων είναι απλοϊκά αιτιοκρατική: «ο εχθρός του εχθρού μου είναι φίλος μου».
Στη περίπτωση αυτή, την υποτίθεται τεχνοκρατική - ορθολογική, δεν υπάρχει αναλυτική σκέψη, υπάρχει –επιεικώς– ρηχός εμπειρισμός και «ολίγη» από θεωρία παιγνίων. Φυσική της συνεπαγωγή, η υπηρετική συμπεριφορά έναντι της αμφιβόλου συνοχής και μηδενικής αλληλεγγύης Δυτικής Συμμαχίας, η αφειδώλευτη παροχή σε αυτήν «διευκολύνσεων» σε κάθε διεθνή στρατιωτική ή παραστρατιωτική εμπλοκή, η σχέση εντελλόμενου προς εντολέα έναντι των τροϊκανών. Συνάμα, η προοπτική αλλαγής της ευρωπαϊκής αρχιτεκτονικής και η περιθωριοποίηση της Ελλάδας στο νέο ευρωπαϊκό γίγνεσθαι την σπρώχνει [οι καλοθελητές σπεύδουν…] σε εγκλωβισμό στον άξονα ΗΠΑ-Ισραήλ και στην σταδιακή μετατροπή της σε ισραηλινή ενδοχώρα. 
Από την άλλη μεριά, αποστάσεις, μεγαλύτερες από ποτέ, από την Ρωσία, την Κίνα, τις περισσότερες από τις υπόλοιπες αναδυόμενες χώρες, πολιτική αποδυνάμωση στα Βαλκάνια, εκθεμελίωση παραδοσιακών σχέσεων ιστορικού βάθους με τους αραβικούς λαούς, υιοθέτηση ισλαμοφοβικών συνδρόμων.
ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΚΑΙ ΤΑΚΤΙΚΙΣΜΟΣ
Οι διαπιστώσεις αυτές δεν είναι αφοριστικές, ούτε καν «ιδεολογικές».
Πώς αλλιώς, όμως, να εξηγηθεί η προϊούσα καταστροφή των σχέσεων με τον αραβικό κόσμο, σχέσεων που δημιούργησε ο εκεί ελληνισμός, με εξαιρετικό παράδειγμα το παροικιακό φαινόμενο της Αιγύπτου, όπου σε δύσκολες για την φιλόξενη αυτή χώρα καιρούς (πολεμική επέμβαση Άγγλο-Γάλλο-Ισραηλινών του 1956) εκατοντάδες Έλληνες-Αιγυπτιώτες κατατάχτηκαν στον αιγυπτιακό στρατό για να υπερασπιστούν το έδαφός της. Την ίδια στιγμή που οι Έλληνες πιλότοι του καναλιού του Σουέζ ήταν οι μόνοι από τους ξένους πιλότους που τίμησαν την επιλογή και το θάρρος αυτής της χώρας να υπερασπιστεί την ανεξαρτησία της.
Πώς θα μπορούσαν να εξηγήσουν την εκθεμελίωση αυτών των σχέσεων αυτοί που τώρα υλοποιούν την απόφαση μετατροπής της Ελλάδας –και της Κύπρου– σε ισραηλινό προτεκτοράτο; Έχουν άραγε εικόνα του αιγυπτιακού, του αραβο-ισλαμικού πολύ κοντινού μέλλοντος; Γνωρίζουν τον πολύπλοκο, αντιφατικό, πράγματι ιδιότροπα πολιτισμένο αυτόν κόσμο; Μπορούν να διακρίνουν στους κόλπους του ισχυρά ρεύματα, έως και απελευθερωτικά-εκσυγχρονιστικά [ουσιαστικά και όχι επίπλαστα], που αναδύθηκαν παρακάμπτοντας έστω [γιατί όχι άλλωστε] την ευρωπαϊκή νεωτερικότητα μέσα από δικές τους γηγενείς διαδρομές; Γνωρίζουν την σημασία της αυριανής Αιγύπτου ή την δυναμική του παρόντος –και προπαντός του αυριανού– αραβο-ισλαμικού όλου (παρά τις εσωτερικές του τριβές και αντιθέσεις) στον ευρύτερο περιφερειακό συσχετισμό, όπου περιλαμβάνονται η Ελλάδα, η Κύπρος, το Ισραήλ, η Τουρκία και οι Βαλκανικές χώρες; Γνωρίζουν, τέλος, ότι η αραβο-ισλαμική αντίθεση προς το Ισραήλ, που απορρέει από την μόνιμα επιθετική και υβριστική πολιτική του, αποτελεί δομικό στοιχείο του Μέσο-ανατολικού γεωπολιτικού συστήματος;
Κι αν δεν ενδιαφέρονται για το ήθος στις διεθνείς σχέσεις, κι αν εξαιρούν, από τους όποιους υπολογισμούς τους, τους δεσμούς ανάμεσα σε ιστορικά αδελφωμένους λαούς, κι αν ασκούν διεθνή πολιτική με μοναδικό γνώμονα τον συσχετισμό ισχύος, άραγε, το σημερινό Ισραήλ, το πριν λίγα χρόνια [2006] οικτρά ταπεινωμένο στον μικρό Λίβανο, το κατατάσσουν στις χώρες της περιφέρειας που αυξάνουν την ισχύ τους ή στις χώρες που με την φιλοπόλεμη και αποσταθεροποιητική πολιτική τους σταθερά την απομειώνουν; Πιστεύουν πράγματι ότι αυτό το Ισραήλ θα διακινδυνεύσει την περιφερειακή υπόστασή του για το «χατίρι» της Ελλάδας, αν κάποιο θερμό ελληνοτουρκικό επεισόδιο επισυμβεί; Πιστεύουν τέλος ότι, έστω μετά την θητεία των απαξιωμένων Νετανιάχου-Λίμπερμαν, δεν θα υπάρξει πλαίσιο επαναπροσέγγισης Ισραήλ - Τουρκίας;
Ας τα παραμερίσουμε όμως προς στιγμήν όλα αυτά κι ας εξετάσουμε τα πραγματικά δεδομένα της νέας πραγματικότητας. Μιας πραγματικότητας που προσφέρεται στον ελληνικό λαό με νέο υλικό-οικονομικό και φαντασιακό περίβλημα, υποσχόμενη ένα νέο όνειρο, μια νέα επαγγελία κι ένα νέο «προστάτη».
ΥΔΡΟΓΟΝΑΝΘΡΑΚΕΣ, ΕΚΤΙΜΗΣΕΙΣ Η ΨΕΥΔΑΙΣΘΗΣΕΙΣ;
Πριν μιλήσει κανείς για την αξιοποίηση ενός φυσικού πόρου, για τα οφέλη που θα προκύψουν από αυτήν, για την πιθανότητα αυτή τη χώρα να την σώσει εν τέλει όχι ο λαός της αλλά ένας από μηχανής θεός, εύκολα και ξαφνικά, μεταμορφώνοντας την, ίσως, σε νέο Κατάρ, σκόπιμο είναι να αναζητήσει τις πληροφορίες εκείνες που μπορούν να τεκμηριώσουν, κάπως έστω, τις προβλέψεις για τα «καλά νέα»…
Ο καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Μαίρυλαντ των ΗΠΑ κ. Θ. Καρυώτης αναφέρθηκε πρόσφατα [2] στις «τεράστιες ποσότητες που θα μπορούσαν μακροπρόθεσμα να βοηθήσουν την Ελλάδα όχι μόνο να ξεπεράσει τη βαθειά της οικονομική κρίση αλλά και να πάρει τέτοια ανάσα που θα την τοποθετούσε στην ομάδα των G20». Τα ίδια περίπου δηλώνει στα φιλόξενα ως προς το συγκεκριμένο θέμα ΜΜΕ, ο καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Κρήτης κ. Φώσκολος.
Αντίλογος σπάνια ακούγεται και, μέχρι στιγμής, καμία έγκριτη επιστημονική ομάδα, κανένα επιστημονικό σώμα, από τον χώρο της γεωλογίας, ελληνικό ή διεθνές, στηριζόμενο σε αξιόπιστα ερευνητικά δεδομένα, δεν επιβεβαιώνει κάτι περισσότερο από τις ήδη γνωστές εκτιμήσεις για τα κοιτάσματα, Ν. και Ν.Α. της Κρήτης.
Πρέπει βέβαια να ληφθεί υπόψη ότι οι έρευνες για τον εντοπισμό, την αποτίμηση και τον σχεδιασμό αξιοποίησης κοιτασμάτων υδρογονανθράκων αποτελούν μια σοβαρή επιστημονική-τεχνικοοικονομική δραστηριότητα που έχει τα υποχρεωτικά στάδιά της. Η δραστηριότητα αυτή δεν υποκαθίσταται με προφητείες ή με επιχειρήματα όπως «αφού δείχνουν ενδιαφέρον κράτη και εταιρείες κάτι θα υπάρχει». Κράτη και εταιρείες έχουν πολλούς περισσότερο από έναν λόγους να «δείχνουν ενδιαφέρον»…
Όμως, ανεξάρτητα από την όποια πιθανότητα μελλοντικής αξιοποίησης κοιτασμάτων εντός της ελληνικής ΑΟΖ (όταν οριοθετηθεί), στα εντόπια κυρίως ΜΜΕ διατυμπανίζονται τα πελώρια οφέλη της Ελλάδας που θα προκύψουν από την αξιοποίηση των κοιτασμάτων φυσικού αερίου που ανακοίνωσαν το Ισραήλ και πιο πρόσφατα η Κύπρος. Ο «τυμπανισμός» αυτός εντείνεται και προσλαμβάνει άλλη διάσταση τον τελευταίο καιρό με την αστήριχτη (σύμφωνα με το δίκαιο της θάλασσας αλλά και την απλή γεωγραφία), έκδηλα προσχηματική και άλλο-σκοπούσα, απειλητική παρέμβαση της Τουρκίας.
ΤΙ ΕΙΠΕ Ο Κ. ΝΤΑΒΙΝΤΣΟΝ, ΤΙ ΛΕΝΕ ΟΙ ΕΓΚΥΡΑ ΚΑΤΑΓΕΓΡΑΜΜΕΝΟΙ ΑΡΙΘΜΟΙ;
Σε σχέση με τα ισραηλινά κοιτάσματα και τον εξαγγελλόμενο αγωγό που θα τροφοδοτήσει με φυσικό αέριο εκτός από την Ελλάδα και αρκετές άλλες ευρωπαϊκές χώρες ας δοθεί ο λόγος στην ίδια την αμερικάνικη εταιρεία Noble Energy. Inc. Η εταιρεία αυτή, επικεφαλής κονσόρτσιουμ όπου μετέχει και η ισραηλινή Delek Energy, πραγματοποιεί τα τελευταία 13 χρόνια τις έρευνες στην λεκάνη της Λεβαντίνης.
«Εμείς λέμε δυνατότητα, οι Ισραηλινοί ακούνε ανακάλυψη» (We say potential, Israelis hear discovery) δηλώνει στις 13 Ιούλη 2010 στην ισραηλινή εφημερίδα Haaretz, σχετικά με τα κοιτάσματα της υπολεκάνης Λεβιάθαν, ο Τσαρλς Ντάβιντσον, πρόεδρος της Noble. Η τεχνικό-οικονομικά ακριβής αυτή δήλωση γίνεται αμέσως μετά την παρουσίαση των πρώτων αποτελεσμάτων ερευνών που εκτιμούν το κοίτασμα Λεβιάθαν σε 16 τρισεκατομμύρια κυβικά πόδια (500 δισ. κυβικά μέτρα). Στην ίδια δήλωση ο Τ. Ντάβιντσον παρατηρεί: «Οι επενδυτές πρέπει να είναι προσεχτικοί και να ξεχωρίζουν μια επενδυτική ιδέα από ένα επενδυτικό πρόγραμμα».
Ωστόσο, δύο μόλις μήνες αργότερα, τον Αύγουστο 2010, ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Μπ. Νετανιάχου, επισκεπτόμενος την Ελλάδα, κάνει πολιτικές δηλώσεις και αναφέρει στον τότε Έλληνα πρωθυπουργό Γ. Παπανδρέου την πρότασή του για την κατασκευή υποθαλάσσιου αγωγού που θα μεταφέρει το φυσικό αέριο προς την Ελλάδα κι από εδώ και πέρα στην Ευρώπη…
Την είδηση αναπαρήγαγαν θριαμβευτικά τα περισσότερα εγχώρια ΜΜΕ ενόσω τα ξένα είναι αρκετά προσεχτικά και «παίζουν» λίγο με το θέμα. Η αρθρογραφία αυτή δεν ήταν –ούτε την ενδιέφερε να είναι– επιστημονική αλλά επιστημονίζουσα-πολιτική και άρθρο έγκριτης εφημερίδας, που δεν αποκρύβει τον πραγματικό γεωπολιτικό του σκοπό, αναφέρει: «ο εντοπισμός κοιτασμάτων φυσικού αερίου και πετρελαίου στην Ανατολική Μεσόγειο έχει φέρει πιο κοντά την Ελλάδα, την Κύπρο και το Ισραήλ, κάτι που σύμφωνα με διπλωματικές πηγές θα μπορούσε στο μέλλον να δημιουργήσει έναν νέο άξονα στην περιοχή… η πρόσφατη ελληνοϊσραηλινή προσέγγιση, μετατρέπει την Ελλάδα σε κρίσιμο κρίκο στη διαδρομή του φυσικού αερίου (προς Ευρώπη)»[3].
Δύο μήνες αργότερα (29/12/2010) νέα ανακοίνωση της Noble Energy απλά ενισχύει την γεωλογική πιθανότητα αξιοποίησης του κοιτάσματος Λεβιάθαν από 35% σε 50%. Όμως η εκτίμηση για την μέση ποσότητα του φυσικού αερίου παραμένει στα 16 τρισ.κ.π. (με διακύμανση +/- 40%).
ΕΓΚΩΜΙΟ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ: Η ΑΠΕΞΑΡΤΗΣΗ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟ ΡΩΣΙΚΟ ΦΥΣΙΚΟ ΑΕΡΙΟ…
Στη συνέχεια τα δημοσιεύματα πυκνώνουν, οι προσδοκίες αυξάνουν και ο πολιτικός τόνος κυριαρχεί. Στο ίδιο έντυπο γράφεται ότι πρόκειται για «θησαυρό» σε άλλο για «φλέβα χρυσού» και τονίζεται η «γεωστρατηγική διάσταση των ανακαλύψεων»[4]. Στην ορχήστρα μετέχουν τώρα και πολιτικοί επιστήμονες που φαίνεται πως υιοθετούν τις πιο πάνω απόψεις για την γεωλογική δυνατότητα του κοιτάσματος και τις συνδέουν με την στρατηγική ανάγκη της Ευρώπης να υποκαταστήσει βαθμιαία την Ρωσία εξασφαλίζοντας και έναν δεύτερο μεγάλο προμηθευτή φυσικού αερίου. Στο διαδίκτυο η «θέση» αυτή προωθείται μεθοδικά. Από την άλλη όχθη, αυτήν του Ισραήλ, ο ισραηλινός Υπουργός Εξωτερικών Ντ. Αγιαλόν δηλώνει ότι «οι νέες ανακαλύψεις στην θαλάσσια περιοχή του Ισραήλ μπορούν να προσδώσουν εναλλακτικές πηγές ενέργειας στη Ευρώπη», ενώ στα δημοσιεύματα τώρα μετέχουν και θεολόγοι του Εβραϊσμού που επικαλούνται την Βίβλο και ρήσεις του προφήτη Ezekiel
Η ΔΙΑΦΟΡΑ ΜΕΤΑΞΥ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗΣ ΕΚΤΙΜΗΣΗΣ ΚΑΙ … ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΕΚΤΙΜΗΣΗΣ ΕΝΟΣ ΚΟΙΤΑΣΜΑΤΟΣ ΦΥΣΙΚΟΥ ΑΕΡΙΟΥ
Με αυτό τον τρόπο «ενημερώνεται», ένα χρόνο τώρα, ο Έλληνας πολίτης, και μπορεί βέβαια να εντυπωσιάζεται με τα μεγέθη –σε τρισεκατομμύρια κυβικά πόδια [τ.κ.π.]– του Λεβιάθαν, που ανεβάζουν το συνολικό απόθεμα φυσικού αερίου του Ισραήλ σε περίπου 25 τ.κ.π. (βεβαιωμένο 9 τ.κ.π. και εκτιμώμενο 16 τ.κ.π.)
Τι αντιπροσωπεύει όμως αυτό το απόθεμα σε πραγματικά μεγέθη, συγκρινόμενο με το παγκόσμιο απόθεμα και με τα αποθέματα άλλων χωρών και, ειδικότερα, με το συνολικό απόθεμα της λεκάνης της Λεβαντίνης, όπου περιλαμβάνονται τα ισραηλινά κοιτάσματα;
Αφού επισημανθεί η επιστημονική διάκριση βεβαιωμένων και εκτιμώμενων πόρων φυσικού αερίου μπορεί  να γραφτεί  σε απλά μαθηματικά, πως τα 25  τ.κ.π. αποτελούν:
-               μόλις το 20% των εκτιμώμενων (120 τ.κ.π.) στην ολική λεκάνη της Λεβαντίνης (Αμερικανική Γεωλογική Επιθεώρηση,USGS), όπου εκτείνονται εκτός από την οριοθετημένη ως προς το Ισραήλ ΑΟΖ της Κύπρου και οι μη οριοθετημένες της Συρίας, του Λιβάνου και της Παλαιστίνης [Γάζα].
-               μόλις το 11% των εκτιμώμενων (223 τρισ. κ.π.) της γειτονικής τους Αιγύπτου, η οποία διαθέτει (και ήδη αξιοποιεί) 56 τ.κ.π. βεβαιωμένα (εξαπλάσια από τα βεβαιωμένα 9 τ.κ.π. του Ισραήλ)
-               μόλις το 1,5% των βεβαιωμένων της πρώτης στην παγκόσμια κατάταξη Ρωσίας.
-               μόλις το 0,15% [βεβαιωμένα] ή 0,40% [εκτιμώμενα] των παγκόσμιων βεβαιωμένων.
Άλλες συγκρίσεις κοιτασμάτων που έχουν ενδιαφέρον, σε σχέση με την υποτιθέμενη απεξάρτηση της ευρωπαϊκής αγοράς από Ρωσία, Κ. Ασία και Μ. Ανατολή, λόγω της ανακάλυψης των προαναφερόμενων ισραηλινών κοιτασμάτων, είναι αυτές που αφορούν τα άγνωστα στο ευρύ κοινό κοιτάσματα σε φυσικό αέριο κάποιων ευρωπαϊκών χωρών που ουδέποτε χαρακτηρίστηκαν πλούσιες σε υδρογονάνθρακες. Όπως π.χ. της Ολλανδίας, που τα εκτιμώμενα αποθέματά της είναι τετραπλάσια των ισραηλινών, της Ουγγαρίας που είναι περίπου διπλάσια
Όσο για την μεταφορά του ισραηλινού φυσικού αερίου στην Ευρώπη, μέσω Ελλάδας κατ’ αρχάς, ο αγωγός, αν και όταν σχεδιαστεί, θα είναι μεγαλύτερος σε μήκος από έναν αντίστοιχο αγωγό που θα μετέφερε φυσικό αέριο από τα πράγματι πιο πλούσια κοιτάσματα της Αιγύπτου προς την Ευρώπη χωρίς να παραβλέπονται βέβαια η Αλγερία και η Λιβύη, που ήδη τροφοδοτούν την Ευρώπη, και διαθέτουν πολλαπλάσια ως προς το Ισραήλ βεβαιωμένα κοιτάσματα. Παράλληλα το Ισραήλ προτείνει «γενναιόδωρα» στην Κύπρο την δημιουργία μονάδων υγροποίησης στο έδαφός της. Η «προσφορά» αυτή –για τους γνωρίζοντες την επικινδυνότητα αυτών των εγκαταστάσεων, ιδιαίτερα σε περίπτωση δολιοφθοράς– συνδέεται με την ασφάλεια του Ισραήλ σε περίπτωση πολεμικής εμπλοκής του στην περιοχή. Άραγε όμως, το κυπριακό έδαφος είναι πολύ περισσότερο ασφαλές και βρίσκεται σε απυρόβλητη ζώνη;
Μέτριες έστω γνώσεις «οικονομικών της ενέργειας», συνδυαζόμενες με τα πιο πάνω διαθέσιμα στοιχεία καθώς και αυτά που αφορούν στις ενεργειακές καταναλώσεις, ειδικότερα του Ισραήλ (πηγή: Ισραηλινό Υπουργείο Εθνικών Υποδομών), οδηγούν στην εκτίμηση ότι το Ισραήλ θα διαχειριστεί τα κοιτάσματα αυτά ως στρατηγικό απόθεμα καλύπτοντας τις ανάγκες του  για περίπου 50 χρόνια. Στην περίπτωση αυτή είναι πολύ αμφίβολο αν το Ισραήλ θα κάνει εξαγωγές˙ ίσως να αυξήσει μόνο το ποσοστό υποκατάστασης των εισαγωγών του (σήμερα εισάγει το 40% από την Αίγυπτο, αλλά οι καιροί άλλαξαν…).
Για τα κοιτάσματα της Κύπρου δεν υπάρχει λόγος να γραφτεί κάτι περισσότερο από το γεγονός ότι, οι λόγω σκοπιμότητας αυξομειούμενες εκτιμήσεις [από 3 έως 11 τ.κ.π.] της ίδιας εταιρείας, της Noble Energy, το ανεβάζουν μέχρι το  1/2 του Λεβιάθαν. Για τα ελληνικά κοιτάσματα, ερευνητικά ποσοτικά δεδομένα δεν υπάρχουν. Προηγείται συνεπώς η έναρξη προγράμματος ερευνών καθώς και η οριοθέτηση της ΑΟΖ με Ιταλία, Αλβανία στο Ιόνιο, με Λιβύη, Αίγυπτο νότια της Κρήτης, με την Κύπρο και, βέβαια, με την Τουρκία ανατολικά της Κρήτης, νότια του Καστελόριζου και στο Αιγαίο.
Ως προς το Αιγαίο, όπου κάποια δεδομένα υπάρχουν [εποχή του Πρίνου], η εκμετάλλευση υδρογονανθράκων, πέρα από την αρνητική σχέση κόστους- οφέλους [ανυπολόγιστα εξωτερικά κόστη], συναρτάται με καθοριστικής σημασίας περιβαλλοντικούς και ιστορικο-πολιτισμικούς παράγοντες που την καθιστούν απαγορευτική. Στο Αιγαίο, τόπο του Ελληνισμού ανεκτίμητο και διαχρονικό για τους παραπάνω λόγους, είναι ίσως η ώρα, τώρα που ανοίγουν οι κάθε λογής ορέξεις [ξένων κρατών, πολυεθνικών και εγχώριων μεσαζόντων], να συνδεθεί η οριοθέτηση των ΑΟΖ με τον καθορισμό-περιορισμό των χρήσεών του. Αυτό σημαίνει να χαρακτηριστεί το Αιγαίο, με κύρωση διεθνούς συνθήκης, τόπος μοναδικού φυσικού κάλλους, να του αποδοθεί η προαναφερόμενη κληρονομιά του ως στοιχείο κυρίαρχο της ταυτότητάς του, να θεραπευτεί από τους «αναπτυξιακούς» βιασμούς των τελευταίων δεκαετιών και να προστατευτεί από τα προαναγγελλόμενα κερδοσκοπικά επενδυτικά σχέδια. Με όποιο ένδυμα και αν εμφανίζονται αυτά.
Με τις σημερινές ενδείξεις, τόσο για το Νησί όσο και για την Ελλάδα, τα όποια αποθέματα, εάν, όταν, όπου και εφόσον.., θα μπορούσαν, στην καλύτερη περίπτωση, να αποτελέσουν έναν ικανό ενεργειακό πόρο ενδογενούς ανάπτυξης. Όχι όμως και την μεγάλη χίμαιρα, όπως κάποιοι πονηροί εν υπηρεσία παπαγάλοι θέλησαν να τα εμφανίσουν.
ΤΟ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΟ ΥΠΟΒΑΘΡΟ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΧΙΜΑΙΡΑΣ
Από τα παραπάνω συνάγονται τα εξής 2 συμπεράσματα: Πρώτο, ότι τα πραγματικά μεγέθη δεν αιτιολογούν την καλλιεργούμενη αισιοδοξία και τους επικοινωνιακούς διθυράμβους. Δεύτερο, ότι οι έρευνες για τα ισραηλινά κοιτάσματα διανύουν τα πρώτα τους στάδια, ενώ για τα κυπριακά βρίσκονται σε πρώϊμο στάδιο και για τα ελληνικά σε εμβρυακό.
Τότε γιατί ο θόρυβος, ο μέγας.., γι’ αυτά τα κοιτάσματα;
Πέρα από την μωρία και την ανικανότητα του εγχώριου πολιτικού συστήματος να σταθεί αντιμέτωπο με τα δομικά στοιχεία της βαθειάς οικονομικο-κοινωνικής κρίσης, πέρα από τον καιροσκοπισμό της αεριτζίδικης οικονομικής ολιγαρχίας να συνδέσει την τύχη της με επενδύσεις στα πεδία της παραγωγής, πέρα από τις εξαρτήσεις, τα επαγγελματικά οφέλη ή, έστω, τις φαντασιώσεις των επικοινωνιακών-δημοσιογραφικών θεραπαινίδων τους που παραπληροφορούν την κοινή γνώμη, πέρα από την σκοπιμότητα όλων αυτών να εκθρέψουν με φρούδες ελπίδες τους δοκιμαζόμενους ανθρώπους αυτής της χώρας, ποιος άλλος λόγος υπάρχει;…
Ο λόγος, ο ουσιαστικός, που προκαλεί αυτόν τον «θόρυβο» υποκρύπτει άλλους, ίσως πιο σοβαρούς σκοπούς. Σκοπούς που συνδέονται με τις γεωπολιτικές μεταλλαγές στον σημερινό κόσμο και, προπαντός, στο ενεργειακό του επίκεντρο, την Μέση Ανατολή. Σκοπούς που οι σημερινοί υποτιθέμενοι κυβερνήτες του τόπου εντάσσουν –τουλάχιστον αυτό προβάλλουν ως κύριο επιχείρημά τους– στο πλαίσιο της αντιπαλότητας Ελλάδας - Τουρκίας.
Όμως, ένα ζήτημα είναι η αναφορά σε μια κρίσιμη πραγματικότητα, άλλο ζήτημα ο τρόπος αντιμετώπισής της και ακόμη, ίσως το δυσκολότερο ζήτημα, το ποιοι είναι αυτοί που θα αναλάβουν να την αντιμετωπίσουν.
Ως προς το πρώτο ζήτημα, είναι γεγονός πως στην περιφερειακή γεωπολιτική πολυπλοκότητα όπου είναι ενταγμένη η Ελλάδα, η αντιπαλότητα με την Τουρκία αποτέλεσε –και βέβαια αποτελεί– ένα ιστορικό, δομικό γεωπολιτικό δεδομένο, συνδεόμενο σήμερα σε μεγάλο βαθμό με το ζήτημα της κατοχής της Βόρειας Κύπρου και τις συστηματικές προκλήσεις στο Αιγαίο. Η αντιπαλότητα αυτή ωστόσο δεν ωφελεί κανένα λαό και σκοπός πρέπει να είναι να απομειωθεί και χαμηλώσει στο επίπεδο των έλλογα διαχειρίσιμων διαφορών.
Ως προς το δεύτερο ζήτημα, απαρέγκλιτος κανόνας, πέρα από την αναγκαία διάγνωση των γενικών συσχετισμών ισχύος και επιρροής, είναι η ύπαρξη, σε περίπτωση κρίσης, απόλυτου ηθικού - δικαιακού πλεονεκτήματος.
Ως προς το τρίτο ζήτημα, πρέπει να διατυπωθεί η μεγάλη απορία που αφορά στον όψιμο καινοφανή πατριωτισμό που εκπορεύεται από το παρακμασμένο ΠΑΣΟΚ, κόμμα που υποστήριξε το μειοδοτικό σχέδιο Ανάν, και την γηραλέα, ωστόσο επικίνδυνη εθνικοφροσύνη του εταιρικού του κόμματος, του ΛΑΟΣ. Άραγε, σε αυτή την σύμπραξη, ή έστω σε μια ευρύτερη μνημονιακή σύμπραξη, όπου θα συνταχθούν και κάποιοι μόνιμοι μαζί και κάποιοι μετακλητοί διαμορφωτές κοινής γνώμης, θα αναθέσει ο ελληνικός λαός την δημιουργία «εθνικού» μετώπου;
Αν στο επίπεδο των διακρατικών σχέσεων τα προλεγόμενα αποτελούν τα αυτονόητα της εξωτερικής πολιτικής στο επίπεδο των σχέσεων ανάμεσα στους λαούς της περιοχής, αποτελούν υποχρέωση όσων ενδιαφέρονται έμπρακτα για ένα ανθρώπινο μέλλον.
ΑΠΟ ΤΟ ΣΚΗΝΙΚΟ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ ΣΤΟ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΑΡΡΗΤΕΣ ΣΚΟΠΙΜΟΤΗΤΕΣ
Πριν αναλάβει η κυβέρνηση Παπανδρέου, η επερχόμενη οικονομική κατάρρευση ήταν ήδη γνωστή στους γνωρίζοντες… Ο ίδιος ο Γ. Παπανδρέου, πριν εκλεγεί πρωθυπουργός, συναντήθηκε στις ΗΠΑ, ύστερα από αμερικανική μεσολάβηση, με εκπροσώπους του ισραηλινού λόμπυ. Έλαβε υποσχέσεις… Θα βοηθήσουν είπαν εάν τους βοηθήσουμε και εμείς στην διαγραφόμενη τότε κρίση των σχέσεών τους με την Τουρκία, θα αλλάξουν την στρατηγική τους θεώρηση αν αλλάξουμε και εμείς την δική μας˙ στρατηγικός εταίρος θα πάψει να είναι η Τουρκία, την θέση της θα πάρει η Ελλάδα, αντάμα και η Κύπρος. Υποσχέθηκαν να επηρεάσουν θετικά τις οικονομικές αποφάσεις για τη χώρα μας, με τους τρόπους τους και τους ανθρώπους τους, αυτούς που διαφεντεύουν στο διεθνές χρηματοπιστωτικό περιβάλλον.. Οι υποσχέσεις βέβαια δεν τηρήθηκαν, η υποτιθέμενη αποτελεσματική μεσολάβηση δεν έγινε, το Ισραηλινό λόμπυ που ενδιαφερόταν για τα συμφέροντά του και μόνο, δεν είχε κανένα λόγο να την κάνει. Στην πραγματικότητα το αντίθετο έπραξε, καθώς γνώριζε ότι μόνο οι αδύναμες χώρες υποκύπτουν εύκολα στην απόλυτη εξάρτηση, ότι συνεπώς μόνο μια αδύναμη Ελλάδα θα μπορούσε να κάνει μια τόσο ριζική διπλωματική στροφή, να τους δώσει, κυριολεκτικά, γη και ύδωρ. Αυτό το κατανοούν όσοι πράγματι μελετούν την πολιτική του Ισραήλ, εντός και εκτός των συνόρων του.
Μακριά από τούτη την άποψη οι θεωρίες της συνομωσίας, όμως, ας μείνουν μακριά και από αυτήν την έρημη πολιτικά χώρα τόσο οι θεωρίες όσο και οι φερεφωνίες περί καλής και αγαθής προστασίας. Το Ισραήλ ακολουθεί συγκεκριμένη σχολή πολιτικής σκέψης και πράξης˙ αυτήν επέλεξε για την επιβίωσή του στην περιοχή˙ αυτοκαταστροφικό λάθος η επιλογή του αλλά αυτήν έκανε˙ η Ιστορία θα αποφασίσει.
Το Ισραήλ, από την ίδρυσή του το 1948 μέχρι σήμερα, υιοθετεί και επιτείνει όλες τις πολιτικές αποσταθεροποίησης, επίθεσης, υπονόμευσης και κατοχής που εφάρμοσαν οι παλιές και σημερινές, ισχυρές νεοαποικιακές ηγεμονίες. Ένας μόνον ισραηλινός πολιτικός, πρώην στρατιωτικός, «υπεράνω υποψίας» για φιλοπαλαιστινιακά ή φιλοαραβικά αισθήματα, ο οποίος κατανόησε την υπόθεση της μακράς επιβίωσης της χώρας του στη δύσκολη αυτή περιοχή της Μ. Ανατολής, θέλησε να την αλλάξει. Σχεδίαζε μια στοιχειωδώς συμβιωτική και παράλληλα συν-αναπτυξιακή με τους γύρω Άραβες πολιτική που, όπως πίστευε, θα επέτρεπε την εδραίωση ενός ισραηλινού εθνικού κέντρου. Ενός εθνικού κέντρου ισχυρού και πολύτροπα διασυνδεδεμένου χρηματοπιστωτικά εκτός συνόρων, παράλληλα, αναπτυγμένου οικονομικά, τεχνολογικά και διοικητικά, εντός συνόρων. Προϋπόθεση του σχεδίου του ο ιστορικός συμβιβασμός με τους Παλαιστίνιους και η επωφελής για το Ισραήλ συνεργασία με τμήματα της δυναμικής οικονομικά παλαιστινιακής διασποράς στον αραβο-μουσουλμανικό κόσμο. Ο πολιτικός αυτός, ο Ράμπιν, δολοφονήθηκε από τους ίδιους τους Ισραηλινούς πριν 15 χρόνια, η στρατηγική του Ισραήλ, ως μοιραίος μονόδρομος, δεν άλλαξε.
Η Ελλάδα όφειλε να γνωρίζει αυτήν την στρατηγική. Όταν το πολιτικό προσωπικό μιας χώρας προχωρά σε συνεργασίες και συμφωνίες με το Ισραήλ, πρέπει να είναι τουλάχιστον διαβασμένο.
Στην παρούσα συγκυρία, το Ισραήλ βρίσκεται σε δύσκολη θέση, η πολιτική στην οποία εξώθησε και εξωθεί την Δυτική Συμμαχία, ιδιαίτερα τις ΗΠΑ, στον αραβο-ισλαμικό κόσμο, αποδεικνύεται κοντόθωρη και εν πολλοίς καταστροφική. Η αλλαγή που συντελείται σήμερα στον αραβικό κόσμο εξοστράκισε τα πιο ισχυρά, παλιά πολιτικά της ερείσματα, ενώ τα νέα αποδεικνύονται είτε εγγενώς αποκλίνοντα από την δυτική ηγεμονία (περίπτωση της Αιγύπτου), είτε αβέβαιης σταθερότητας (περίπτωση της ετερόκλητης και τυχάρπαστης ηγεσίας που εγκαταστάθηκε με την μέθοδο της κανονιοφόρου στην Λιβύη). Δεν έφτασαν όμως αυτά και με την περυσινή εγκληματική επίθεση του Ισραήλ στον «στόλο της Ελευθερίας», που έπλεε με ανθρωπιστική βοήθεια προς την Γάζα, προκάλεσε ρήγμα μέσα στην ίδια την Δυτική Συμμαχία, ανοίγοντας μέτωπο με την Τουρκία, ειδικότερα με την παρούσα κυβέρνηση Ερντογάν.
Σήμερα το Ισραήλ, όπως λέει η το ίδιο ένοχη για εγκλήματα κατά των Παλαιστινίων κα. Τζίπι Λίβνι, είναι «αποδυναμωμένο και απομονωμένο στη διεθνή σκηνή», γεγονός που «οσμίζεται», όπως η ίδια λέει, η περισσότερο πληγωμένη από το περυσινό μαζικό φονικό Τουρκία. Τα ίδια είπε πριν 2 μήνες και ο Αμερικανός Υπουργός Άμυνας Πανέτα, καλώντας την ισραηλινή ηγεσία να προσεγγίσει ξανά την Τουρκία και την Αίγυπτο. Έτσι η μακρόβια στρατηγική συμμαχία του Ισραήλ με το τουρκικό κράτος υφίσταται πλήγμα το οποίο η κυβέρνηση Ερντογάν αξιοποιεί, με επιδέξιο βερμπαλισμό και κατάλληλες κινήσεις, επιτυγχάνοντας την αύξηση της επιρροής της Τουρκίας στον αραβικό κόσμο. Σε αυτή την συγκυρία το Ισραήλ σπρώχνει την Ελλάδα να βγάλει αυτή τα δικά του κάστανα από την φωτιά, την απομονώνει μεθοδικά στην περιοχή, την εξαναγκάζει σε αντιστροφή ρόλων ώστε να γίνει αυτή η «επαιτούσα» την στήριξή του.
Η επίσκεψη Ερντογάν στην Αίγυπτο, τη Λιβύη και τη Τυνησία μετά την πτώση των εκεί καθεστώτων πήρε χαρακτήρα ιστορικής προσέγγισης που σκοπό έχει να υπερκεράσει παλιές δυσπιστίες των Αράβων. Όχι τυχαία βέβαια και η αναγόρευση του Παλαιστινιακού ζητήματος σε κύριο ζήτημα για την τουρκική εξωτερική πολιτική, έστω και μόνον σε επίπεδο λόγων.
Την ίδια στιγμή η Ελλάδα, προσδεόμενη όλο και πιο σφιχτά στο ισραηλινό άρμα, χάνει την ιστορική της επιρροή στην περιοχή, επιρροή που έχτισαν των Ελλήνων οι παροικιακές κοινότητες και προπαντός το παραδειγματικό διεθνιστικό κύτταρο του αιγυπτιώτη Ελληνισμού.
Με τέτοιο κυβερνητικό πολιτικό προσωπικό στην Ελλάδα –συνεπικουρούμενο στην στερέωση του αμερικανο-ισραηλινού άξονα (κυρίως και μέχρι νεωτέρας…) από την επαμφοτερίζουσα πολιτική ομάδα του κ. Καρατζαφέρη– όλα του «βγαίνουν» του κ. Ερντογάν…
ΚΑΤΑΛΗΓΟΝΤΑΣ
Το «επιχείρημα» του φυσικού αερίου και η σωτηριολογία του είναι ένα μόνο μυθοπλαστικό εργαλείο της νέας εθελοδουλίας. Ένα δεύτερο μυθοπλαστικό εργαλείο, που κατέρρευσε μαζί με τα κομμάτια και θρύψαλα της μνημονιακής πολιτικής, είναι το ισραηλινό λόμπυ ως ο νέος μεσάζων-προστάτης μας στο διεθνές χρηματοπιστωτικό σύμπλεγμα.
Συμπέρασμα πρώτο: Οι υδρογονάνθρακες δεν είναι η λύση˙ ίσως, σε κάποιο βαθμό, υπό προϋποθέσεις και εάν δεν ξεπουληθούν όσο-όσο, αποτελέσουν έναν θετικό συντελεστή για την ανασυγκρότηση της παραγωγικής διαδικασίας, της μοναδικής πραγματικής λύσης.
Συμπέρασμα δεύτερο: Η ειρηνική αξιοποίηση των ελληνικών υδρογονανθράκων στο μέλλον προϋποθέτει οριοθέτηση της ελληνικής ΑΟΖ, όπως το θαλάσσιο δίκαιο ορίζει, νότια της Κρήτης με την Αίγυπτο και την Λιβύη, Ν. Ανατολικά με την Τουρκία κι όχι φυσικά με το Ισραήλ... Με βάση έναν ελληνικό στρατηγικό σχεδιασμό και μια ελληνική –κι όχι κάποιου άλλου– ατζέντα.
Συμπέρασμα τρίτο: Κάποιοι ανεβάζουν την ένταση στην περιοχή. Το φυσικό αέριο είναι γι’ αυτούς πρόσχημα με αλλότριο γεωπολιτικό διακύβευμα. Η Ελλάδα, στην πιο αδύναμη στιγμή της νεότερης ιστορίας της, εμπλέκεται στο εκρηκτικό γεωπολιτικό πλαίσιο της περιοχής με ισραηλινή ατζένταΙστορικές παραδοσιακές σχέσεις με τους αραβικούς λαούς, ιδιαίτερα με την νέα Αίγυπτο, υπονομεύονται. Σπρώχνεται η χώρα σε μια αποπνικτική απομόνωση…
Το πολιτικό προσωπικό και οι παρατρεχάμενοι του, σε αέναη μεταλλαγή, εγκωμιάζουν το δικό τους «εθνικό συμφέρον».
* Δρ Διεθνών Οικονομικών Σχέσεων, Δ. Ε.«Στόλου της Ελευθερίας ΙΙ» και «ένα καράβι για τη Γάζα» Freedom Flottila II
[1] Κυρίως ασιατικές αλλά και Βραζιλία, κλπ., Groupe d'étude sur les politiques en matière de concurrence /www.etudeconcurrence.ca
[2] Κόσμος του Επενδυτή 27/11/2011
[3] Τα Νέα,  20/11/2010
[4] Έθνος, 3/1/2011
ΠΗΓΗ : http://aristeroblog.gr

Μία ανάλυση της Pravda για την επερχόμενη οικονομική κατάρρευση των Η.Π.Α.- ΟΙ ΗΠΑ ΕΧΟΥΝ ΧΡΕΟΚΟΠΗΣΕΙ


 Οι Η.Π.Α έχουν χρεοκοπήσει. Παρά ταύτα η χώρα συνεχίζει να βρίσκεται στο παγκόσμιο προσκήνιο, έχοντας την δυνατότητα να τυπώνει ολοένα και περισσότερο χρήμα δοθέντος του γεγονότος ότι το δολάριο είναι το παγκόσμιο αποθεματικό νόμισμα. Αν το δεδομένο αυτό αντιστραφεί, οι Η.Π.Α δεν θα μπορεί να κρατά τα ηνία της παγκόσμιας υπερδύναμης ούτε θα μπορεί να χρηματοδοτεί πολέμους, βασιζόμενη σε ένα «άχρηστο συνάλλαγμα». Στις ημέρες μας, περισσότερο από το 60% όλων των διεθνών νομισματικών αποθετικών στον κόσμο είναι σε δολάρια Αμερικής, και οι Η.Π.Α θα επιχειρήσουν να αποτρέψουν με κάθε δυνατό μέσο όσες χώρες εκφράσουν πρόθεση να απομακρυνθούν από το δολάριο.

Όταν οι Η.Π.Α απομακρύνθηκαν από τον κανόνα χρυσού στις αρχές της δεκαετίας του ’70, το δολάριο μετατράπηκε σε ένα de-facto «πετρελαϊκό νόμισμα». Ως ανταπόδοση για την προστασία και την αγορά αμερικανικών ομολόγων, οι πετρελαιοπαραγωγικές Αραβικές χώρες συμφώνησαν να διεξάγουν τις πετρελαϊκές συνδιαλλαγές τους σε αμερικανικά δολάρια. Το δολάριο μπορεί να απομακρύνθηκε από τον κανόνα χρυσού, αλλά η αξία του διασφαλίστηκε από την ισχύ της αμερικανικής οικονομίας καθώς και από το γεγονός ότι συνδέθηκε στενά με ένα ακόμη πολύτιμο αγαθό, το πετρέλαιο.

Από εκείνο το διάστημα, η οικονομική συμπεριφορά των Η.Π.Α με προσανατολισμό στην απομάκρυνση των επιχειρήσεων από την χώρα (outsourcing) και τις off-shore εταιρίες (σ.σ. pentapostagma.gr αναφορικά τόσο με την κατασκευαστική βιομηχανία όσο και με τις εφαρμοζόμενες οικονομικές πολιτικές) οδήγησαν στην εκτόξευση του χρέους της χώρας – που φτάνει πλέον στα 16 τρισεκατομμύρια δολάρια. Ο Paul Graig Roberts, πρώην υφυπουργός του υπουργείου Οικονομικών των Η.Π.Α, σημειώνει χαρακτηριστικά ότι το πιο παραγωγικό κομμάτι της αμερικανικής οικονομίας έχει μετακινηθεί εκτός της χώρας (offshore) ώστε να αυξηθεί το επιχειρηματικό κέρδος. Σύμφωνα με τον Roberts, οι Η.Π.Α θα μπορούσαν να αναζωογονήσουν την οικονομία τους μέσω της επιστροφής των επιχειρήσεων στη χώρα ώστε να δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας.

Η αδύναμη Αμερικανική οικονομία εμπνέει χαμηλό βαθμό εμπιστοσύνης στο δολάριο, και οι εμπορικές συναλλαγές εν γένει καθώς και οι πετρελαϊκές συναλλαγές αρχίζουν να απομακρύνονται από το συνάλλαγμα. Με το δεδομένο ότι οι ελπίδες αναζωογόνησης της εγχώριας οικονομίας σβήνουν, οι Η.Π.Α «απαντούν» μέσω της επέκτασης τους στις διεθνείς αγορές και στην κήρυξη πολέμων για τη διατήρηση της παγκόσμιας κυριαρχίας του δολαρίου και της εν γένει Αμερικανικής ηγεμονίας.

Κατά τη διάρκεια των τελευταίων δύο δεκαετιών, οι Η.Π.Α έχουν επεκτείνει την επιρροή τους σε ολόκληρη την επικράτεια της Ανατολικής Ευρώπης, σε αρκετά πρώην Σοβιετικά κράτη της Κεντρικής Ασίας, καθώς και στην πρώην Γιουγκοσλαβία, τη Λιβύη, το Ιράκ, την Υεμένη, το Αφγανιστάν τη Συρία και το Πακιστάν. Το ζήτημα της Βόρειας Κορέας θα πρέπει να ειδωθεί από αυτή τη σκοπιά: οι απειλές της Βόρειας Κορέας έχουν επιτρέψει στις Η.Π.Α να εντείνουν τη στρατιωτική τους παρουσία στην περιφέρεια της Ασίας-Ειρηνικού. Όπως έκαναν προηγουμένως και με τη Ρωσία, οι Η.Π.Α πλέον έχουν καταφέρει με επιτυχία να κυκλώσουν τη Κίνα. Παρόλα αυτά, η Κίνα και η Ρωσία κρατούν γερά τη Συρία από την τελική αποσταθεροποίηση. Η Συρία «φιλοξενεί» τη μοναδική ναυτική βάση της Ρωσίας εκτός της περιοχής της πρώην Σοβιετικής Ένωσης, και η Ρωσία και η Κίνα γνωρίζουν πολύ καλά ότι εάν οι Η.Π.Α και οι σύμμαχοι της καταφέρουν να ανατρέψουν τη κυβέρνηση Assad, η Τεχεράνη θα αποτελέσει έναν πολύ ευκολότερο στόχο. Η Αμερική θα ήθελε διακαώς να τοποθετήσει καθεστώτα αχυρανθρώπων τόσο στη Μόσχα όσο και στο Πεκίνο και η εκμετάλλευση των πολιτικών και εθνικών διαχωρισμών στις συνοριακές περιοχές της Ρωσίας και της Κίνας θα είναι ευκολότερη εάν το Ιράν πέσει, και τελέσει υπό αμερικανικών συμφερόντων.

Μία παγκόσμια Αμερικανική στρατηγική βρίσκεται ήδη σε ισχύ ώστε να υποβαθμίσει την ανάπτυξη και την επιρροή της Κίνας, που αποτέλεσε και έναν από τους λόγους για την έναρξη της επιχείρησης AFRICOM. Όμως, η Κίνα αντιστέκεται με την απόπειρα της να απαγκιστρωθεί από το δολάριο Αμερικής, γεγονός που αποτελεί ισχυρό πλήγμα για τα αμερικανικά συμφέροντα.

Η Κίνα έχει εφαρμόσει διμερείς εμπορικές συμφωνίες με αρκετές χώρες, όπου οι συναλλαγές δεν πραγματοποιούνται σε δολάρια αλλά σε εθνικά νομίσματα. Κατά τη διάρκεια των τελευταίων ετών, η Κίνα καθώς και έτερες αναδυόμενες μεγάλες δυνάμεις όπως η Ρωσία έχουν πραγματοποιήσει συμφωνίες ώστε να απομακρυνθούν από το Αμερικανικό δολάριο στο διεθνές τους εμπόριο. Ο Άξονας BRICS (Βραζιλία, Ρωσία, Ινδία, Κίνα, Νότια Αφρική) σχεδιάζει επίσης να χρησιμοποιήσει τα εθνικά νομίσματα για τις εμπορικές συναλλαγές των χωρών που τον απαρτίζουν. Η Ρωσία και η Κίνα χρησιμοποιούν τα εθνικά τους νομίσματα κατά τη διάρκεια των εμπορικών τους συναλλαγών για περισσότερο από έναν χρόνο.

Υπό την εξουσία του Saddam, το Iraq δεν χρησιμοποιούσε το δολάρια ως νομισματική βάση για τις πετρελαϊκές του συναλλαγές, όπως το ίδιο πράττει σήμερα το Ιράν. Ο  Muammar Gadhaffi σχεδίαζε να χρησιμοποιήσει ως νόμισμα το δινάριο με βάση τον κανόνα του χρυσού ως αποθεματικό νόμισμα για περιοχές της Αφρικής. Γνωρίζουμε, καλά τι συνέβη στη Λιβύη και το Ιράκ. Το 2000, το Ιράκ μετέτρεψε όλες τις πετρελαϊκές του συναλλαγές σε ευρώ. Όταν οι Η.Π.Α εισέβαλλαν στο Ιράκ το 2003, μετέτρεψαν πάλι τις συναλλαγές πετρελαίου από ευρώ σε δολάριο. Δεν θα πρέπει να απορούμε για ποιο λόγο το Ιράν είναι ο νέος αμερικανικός στόχος..

Παράλληλα, το Ιράν κατευθύνεται προς τη Κίνα, το Πακιστάν και τη Κεντρική Ασία με στόχο να αντικρούσει τις επιδράσεις των Αμερικανικών κυρώσεων και να αναπτύξει την οικονομία της μέσω της ενίσχυσης του εμπορίου. Ο νέος Ψυχρός Πόλεμος είναι μία πραγματικότητα: Η.Π.Α και οι σύμμαχοί της και Ρωσία, Κίνα και Ιράν.

Η Αμερικανική οικονομία πνέει τα λοίσθια. Ο μόνος τρόπος να αναζωογονηθεί είναι μέσω νέων εμπορικών συμφωνιών,  την παγκόσμια κατάληψη των πηγών τροφίμων μέσω μονοπολίων στις πατέντες των σπόρων και τον έλεγχο των ΓΤ καλλιεργειών μέσω της επιβολής τους στις χώρες, και μέσω μεγάλων πολέμων ώστε να διασφαλιστούν οι πόροι και να διασφαλιστεί ότι το δολάριο παραμένει το παγκόσμιο αποθεματικό νόμισμα.

Πλέον, η πιο ισχυρή στρατιωτική δύναμη του κόσμου με τεράστιο πυρηνικό εξοπλισμό έχει παρακμάσει και ελλοχεύει ο κίνδυνος να εμπλακεί σε νέο κύκλο ανεξέλεγκτων πολέμων.

Η ΤΟΥΡΚΙΑ ΠΕΦΤΕΙ ΣΕ ΠΑΓΙΔΑ ΑΝΑΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΚΑΘΟΓΗΣΗ ΤΩΝ ΣΥΡΩΝ ΑΝΤΙΚΑΘΕΣΤΩΤΙΚΩΝ



Την στιγμή που οι ΗΠΑ -Ρωσία και η διεθνής κοινότητα προετοιμάζουν συνδιάσκεψη στην Γενεύη με πιθανή την συμμετοχή της Συρίας , για την εξεύρεση πολιτικής λύσης , ο Τούρκος ΥΠΕΞ προέβη σε δηλώσεις που δείχνουν ξεκάθαρα το μέλλον . 
Ο Τούρκος ΥΠΕΞ την 24 Μαΐου 2013 δήλωσε στον Τουρκικό τύπο ότι σε περίπτωση που η σχεδιαζόμενη για τον Ιούνιο συνδιάσκεψη της Γενεύης δεν φέρει την λύση στην Συριακή κρίση η Τουρκία από κοινού με τις ΗΠΑ έχουν ΄΄σχέδιο Β΄'. Ο Τούρκος ΥΠΕΞ για μια ακόμα φορά κατηγόρησε ότι η διεθνής κοινότητα έκλεισε τα μάτια της στην αιματοχυσία του Συριακού λαού και επέτρεψε χώρες με ολοκληρωτικά καθεστώτα να βοηθήσουν το καθεστώς Άσαντ .

ΕΡΧΕΤΑΙ Η ''ΙΡΑΝΙΚΗ ΑΝΟΙΞΗ'' -ΠΙΘΑΝΗ H ΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΘΕΟΚΡΑΤΙΚΟΥ ΚΑΘΕΣΤΩΤΟΣ

<< Ενδεχόμενη ανάμειξη των φρουρών της επανάστασης για την διαμόρφωση του εκλογικού αποτελέσματος προς όφελος τους θα δημιουργήσει κλίμα αντίδρασης από τον λαό του Ιράν το οποίο η Δύση φιλοδοξεί να εκμεταλλευτεί για την ανατροπή του καθεστώτος >>


Οι συνεχόμενες επιτυχίες του Συριακού στρατού που δρα από κοινού με μαχητές της Χεζμπολά στην πόλη  Qusayr, της ευρύτερης περιοχής την πόλης Homs είναι οι πρώτες αυτού του μεγέθους απο τηναρχή του πολέμου.
Στις συγκρούσεις αυτές η Χεζμπόλα συνέδραμε τον Συριακό στρατό με 500 μαχητές και είχε 50 νεκρούς. Η Χεζμπολά εκτός από παραστρατιωτική οργάνωση είναι και κοινοβουλευτικό πολιτικό κόμμα του κοινοβούλιου του  Λιβάνου , επικεφαλής ενός συνασπισμού  κομμάτων τα οποία υπό την ονομασία ''συμμαχία της 8 Μαρτίου ''έχουν δημιουργήσει ένα νέο πολιτικό φορέα που έχει 29 βουλευτικές έδρες ο οποίος συμμετέχει στην κυβέρνηση.

Σουηδία: H Στοκχόλμη φλέγεται για πέμπτη ημέρα

Σουηδία: H Στοκχόλμη φλέγεται για πέμπτη ημέρα

 

 

Για πέμπτη μέρα συνεχίζονται οι αναταραχές στα φτωχά προάστια της Στοκχόλμης, όπου τουλάχιστον εννέα οχήματα καταστράφηκαν από τη φωτιά, ενώ δύο σχολεία και ένα αστυνομικό τμήμα υπέστησαν ζημιές από πυρκαγιά.
Στο προάστιο του Ρίνκεμπι, έξι οχήματα κάηκαν, τα πέντε εντελώς. Τρία άλλα οχήματα πυρπολήθηκαν στο Νόρσμποργκ, ενώ η

πυρκαγιά που εκδηλώθηκε σ’ ένα αστυνομικό τμήμα στο Όλβσγε τέθηκε γρήγορα υπό έλεγχο.
Σύμφωνα με τους πυροσβέστες, δύο σχολεία, το πρώτο στην Τένστα και το δεύτερο στην Κίστα, κοντά στο Χούσμπι, απ’ όπου ξεκίνησαν οι ταραχές, πυρπολήθηκαν επίσης, όμως κι εκεί οι πυρκαγιές τέθηκαν γρήγορα υπό έλεγχο.
κατάλογοςΌπως και την περασμένη νύχτα, αστυνομικοί πετροβολήθηκαν στο Σοντερτέλγε.
Οκτώ άνθρωποι συνελήφθησαν στη διάρκεια των επεισοδίων, αλλά δεν αναφέρθηκε κανένας τραυματίας, ανακοίνωσε σήμερα το πρωί η σουηδική αστυνομία προς το πρακτορείο ΤΤ.
Τις βιαιότητες αυτές έχει προκαλέσει μια συζήτηση στη Σουηδία για την ένταξη των μεταναστών – ισλαμιστών, οι οποίοι αντιπροσωπεύουν περίπου το 15% του πληθυσμού, συγκεντρώνονται στις φτωχές συνοικίες των μεγάλων πόλεων της χώρας και η ανεργία μεταξύ τους είναι μεγαλύτερη σε σύγκριση με τον υπόλοιπο πληθυσμό.
Οι ταραχές ξεκίνησαν από το θάνατο στο Χούσμπι, μια φτωχή συνοικία της πρωτεύουσας, ενός 69χρονου κατοίκου που σκοτώθηκε από την αστυνομία στην κατοικία του. Η αστυνομία δήλωσε πως δεν κατάφερε να επικοινωνήσει λογικά με τον ένοπλο αυτόν άνδρα και επικαλέσθηκε νόμιμη άμυνα.
«Γινόμαστε σιγά-σιγά όπως οι άλλες χώρες. Το να είσαι νέος σ’ αυτές τις απομονωμένες συνοικίες μπορεί να αποδειχθεί πολύ δύσκολο από πολλές πλευρές. Δεν έχεις πρακτικά καμιά επαφή με τους άλλους Σουηδούς και τις περισσότερες φορές δεν πιστεύω πως έχεις μια καλή κατανόηση της σουηδικής κοινωνίας», δήλωσε ο Άγε Κάρλμπομ, ανθρωπολόγος στο πανεπιστήμιο του Μάλμε.
ΠΗΓΗ  http://stergiog.wordpress.com

Η ΓΕΝΝΗΣΗ ΑΞΟΝΑ ΤΟΥΡΚΩΝ- ΑΡΑΒΩΝ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΣΥΡΙΑΣ ΓΕΓΟΝΟΣ!!

 <<Αυτή η συνέντευξη είναι η διακήρυξη της δημιουργίας άξονα Τουρκίας - Ισραήλ -Σαουδικής Αραβίας -Κουβέιτ -Κατάρ ενάντια στον σιιτικό άξονα Ιράν -Συρία - Χεζμπόλα Λιβάνου. (Περισσότερα για αυτή την συμμαχία δείτε εδώ )>>

23-5-2013
Την 22 Μαΐου 2013 ο Σαουδάραβας βασιλιάς Abdullah επισκέφθηκε επίσημα την Τουρκία όπου είχε επίσημες συναντήσεις με τον πρωθυπουργό Τ. Ερντογάν και τον πρόεδρο της Τουρκίας Αμπντουλάχ Γκιούλ.
Ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησεως Bekir Bozdağ έδωσε συνέντευξη στην Αραβόφωνη εφημερίδα Asharq Al-Awsat  μετά την λήξη της επίσκεψης . Στην συνέντευξη τονίσθηκε ότι είναι η πρώτη επίσκεψη   Σαουδάραβα βασιλέα στην Τουρκία . Ο Bekir Bozdağ είπε ότι το κλίμα ήταν άριστο και ότι η συνεργασία των δύο κρατών είναι πολύ σημαντική για τον μουσουλμανικό κόσμο και την σταθερότητα στην Μ. Ανατολή .Στην ερώτηση πως εκτιμά την συνεργασία των δύο χωρών αναφορικά με την Συριακή κρίση ο Τούρκος αντιπρόεδρος καταδίκασε τον Άσαντ ως τον υπεύθυνο για τα 100,000 θύματα  άμαχων του οποίους σκότωσε με κάθε μέσο , τους εκατοντάδες χιλιάδες εκτοπισμένους εκ των οποίων 200,000 έχουν καταφύγει στην Τουρκία .''
'' Η Τουρκία και η Σαουδική Αραβία δεν μπορούν να παραμείνουν άπραγοι μπροστά σε αυτή την πραγματικότητα. Είναι λάθος για έναν μουσουλμάνο να παραμένει σιωπηλός όταν σκοτώνονται γυναίκες και παιδιά μπροστά στα μάτια του.Η διεθνής κοινότητα απέτυχε να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της  που απορρέουν από την κρίση στην Συρία. 'Όταν σκοτώνονται άνθρωποι είναι λάθος  να εξετάζεις την ιδεολογία τους . Όταν σκοτώνοται άνθρωποι είναι λάθος να παραμένεις σιωπηλός , πρέπει πρώτα να τους σώσεις και μετά να εξετάσεις την ιδεολογία τους. Η Τουρκία και η Σαουδική Αραβία κάνουν ότι μπορούν για να θέσουν τέλος σε αυτή την σύγκρουση.'''
Ο Bekir Bozdağ  δήλωσε ότι οι ΗΠΑ και Τουρκία θεωρούν το καθεστώς Άσαντ παράνομο πλέον , οι σκοτωμοί πρέπει να σταματήσουν και να ανέφερε την πιθανότητα να δοθεί η επιλογή στον Άσαντ να αποχωρήσει οικειοθελώς απο την εξουσία.
Ο Bekir Bozdağ τοποθετήθηκε και εναντίον του πυρηνικού προγράμματος στο Ιράν αλλά και εναντίον κάθε χώρας στον κόσμο με ανάλογο πρόγραμμα.

Αυτή η συνέντευξη είναι η διακήρυξη της δημιουργίας άξονα Τουρκίας - Ισραήλ -Σαουδικής Αραβίας -Κουβέιτ -Κατάρ ενάντια στον σιιτικό άξονα Ιράν -Συρία - Χεζμπόλα Λιβάνου. (Περισσότερα για αυτή την συμμαχία δείτε εδώ )
Ο άξονα αυτός θα αναλάβει την υποστήριξη των αντικαθεστωτικών ανταρτών στην Συρία και αποτελεί πολιτική αποφυγής στρατιωτικής επέμβασης των ΗΠΑ και της διεθνής κοινότητας που στην παρούσα χρονική συγκυρία είναι αδύνατη . (Περισσότερα για την αδυναμία επέμβασης δείτε εδώ)
Η Τουρκία θα γίνει ο αποδέκτης της υλικής και χρηματικής βοήθειας των συμμαχικών χωρών και θα αναλάβει την  διανομή της στους ισλαμιστές αντάρτες της Συρίας. Με αυτό τον τρόπο οι ΗΠΑ αποφεύγουν την στρατιωτική επέμβαση και καταφεύγουν σε πόλεμο φθοράς ου Άσαντ ο οποίος αποδείχθηκε πολύ δύσκολος αντίπαλος και ανέτρεψε τον σχεδιασμό των εχθρών του .
Η Τουρκια έχει ζητλησει ανταλάγματα για τις υπηρεσίες που θα παρέχει , ανταλάγματα που αφορούν στο Κυπριακό , το Αιγαίο και την Θράκη ( περισσότερα εδώ )
Greek Spirit

Προφητείες για τους εσχάτους καιρούς Από τον βίο του αγίου Ανδρέα του δια Χριστόν Σαλού

To σημείο τού τέλους // Το Αντίχριστο Θηρίο
Προφητείες για τους εσχάτους καιρούς
Από τον βίο του αγίου Ανδρέα του δια Χριστόν Σαλού
(Τέλη 9ου αρχές 10ου αι. μ.Χ.)
Πηγή: βίος του οσίου Ανδρέου του δια Χριστόν σαλού, εκδ. Ιεράς Μονής Παρακλήτου


Οι άγιοι του Κυρίου είναι οδοδείκτες της πορείας ενός εκάστου ημών, αλλά και του κόσμου μας. Γιατί όπως είπε ο Χριστός, "όλα τα φανέρωσα στους φίλους μου" (Ιωάννης 15/ιε΄15). Καθώς λοιπόν διαβάζουμε την προφητεία αυτή, παρμένη από την εξαίρετη έκδοση της Ι. Μ. Παρακλήτου, και για να αποφύγουμε τον κίνδυνο παρερμηνείας, ας θυμόμαστε τα εξής: 1. Για μια εντελώς ορθή κατανόηση της προφητείας, χρειάζεται το πρωτότυπο κείμενο, και όχι η μετάφραση που δημοσιεύουμε εμείς εδώ. 2. Από τη ρήση αυτών που είπε ο άγιος, μέχρι την κατανόηση, την ενθύμιση και την καταγραφή τους από τον μαθητή του, υπάρχει κάποια απόσταση, που καλό είναι να την θυμόμαστε. Ειδικά σε μια τόσο περίπλοκη προφητεία, που δύσκολα συγκρατεί κανείς μέχρι να την καταγράψει. 3. Να θυμόμαστε ότι ορισμένα πράγματα έχουν γραφεί με βάση την ορολογία της εποχής εκείνης που γράφτηκαν, και πρέπει σε κάθε περίπτωση να διακρίνουμε την περιγραφή από την ερμηνεία μιας προφητείας. Και κάποια άλλα γράφθηκαν μόνο για την περιοχή της Κωνσταντινούπολης, ενώ άλλα είναι γραμμένα σε προφητική γλώσσα που παραπέμπει σε ανάλογες προφητείες της Αγίας Γραφής, χωρίς τη γνώση των οποίων, δεν μπορεί να γίνει αποσυμβολισμός.
Αρχές των ωδίνων
Ο Επιφάνιος συναντήθηκε κάποτε με τον όσιο και τον πήρε σπίτι του, με σκοπό να ξεκουρασθεί για μια τουλάχιστον εβδομάδα απ’ τους πολλούς κόπους. Κάθησαν κάπου μόνοι τους και ο νέος άρχισε να τον ερωτά:
-   Πως θα γίνει το τέλος του κόσμου; Τι είναι «αι αρχαί των ωδίνων» και πότε θα γίνουν; Από που θα καταλάβουν οι άνθρωποι ότι πλησιάζει η συντέλεια, και ποια θα είναι τα σημάδια που θα τη φανερώνουν; Ποιο τέλος θα έχει η Πόλις μας (Κωνσταντινούπολη), αυτή η νέα Ιερουσαλήμ; Τι θα γίνουν οι σεβάσμιοι ναοί; Τι θα γίνουν οι θείοι σταυροί, οι άγιες εικόνες και τα ιερά βιβλία; Που θα ασφαλισθούν τα λείψανα των αγίων; Εξήγησέ μου, σε παρακαλώ! Ξέρω ότι για σένα και τους αγίους, που είναι όμοιοι μ’ εσένα, είπε ο Θεός: «Υμίν δέδοται γνώναι τα μυστήρια της βασιλείας των ουρανών». Πόσο μάλιστα τα μυστήρια του κόσμου!
-   Η Πόλης αυτή, αποκρίθηκε ο μακάριος, που κατέχει τα πρωτεία ανάμεσα σε πολλές άλλες πόλεις και έθνη, θα μείνει απόρθητη και ελεύθερη. Τη φυλάει η Θεοτόκος «εν τη σκέπη των πτερύγων της», και με τις πρεσβείες της θα παραμείνει άτρωτη. Πολλά έθνη θα πολιορκήσουν τα τείχη της, αλλά η δύναμίς τους θα συντριβή, και θ’ αναχωρήσουν ντροπιασμένα. Απ’ αυτή θα πλουτίσουν πολλοί και θα απολαύσουν τα αγαθά της.
Ωστόσο  κάποια προφητεία λέει ότι θα την αλώσουν οι Αγαρηνοί και θα σφάξουν με το μαχαίρι τους πλήθους λαού. Εγώ όμως πιστεύω ότι θα εισορμήσει και το ξανθό γένος, του οποίου η ονομασία αρχίζει από το δέκατο έβδομο γράμμα της αλφαβήτου (Ρ). Θα μπει λοιπόν και θα κατακόψει, και θα στρώσει τους αμαρτωλούς στο έδαφος. Αλλοίμονό του όμως από τα δύο ομογενή έθνη. Τα όπλα τους θα είναι γρήγορα σαν τον άνεμο, και καταστροφικά σαν κοφτερό δρεπάνι, που κόβει το θέρος τα γεννήματα. Τα όπλα αυτά δεν θα αναχαιτίζονται, αλλ’ όμως μετά θα διαλύονται.

Ο ευσεβής βασιλιάς
- Τώρα, παιδί μου, Πως να σου διηγηθώ χωρίς δάκρια για την αρχή των ωδίνων και τη συντέλεια; Κατά τις έσχατες ημέρες θα αναδείξει ο Θεός βασιλιά κάποιο φτωχό[*]. Ο βασιλιάς αυτός θα πολιτευθεί με δικαιοσύνη, θα σταματήσει όλους τους πολέμους και θα πλουτίσει τους φτωχούς. Θα βασιλεύσει η ευτυχία όπως στην εποχή του Νώε. Οι άνθρωποι θα πλουτίσουν πολύ, θα ζουν γαλήνια και ειρηνικά, θα τρώνε, θα πίνουν, θα έρχονται σε γάμο, θα κινούνται με πολλή άνεση και θα απολαμβάνουν αμέριμνοι τα αγαθά της γης, επειδή δεν θα γίνονται πόλεμοι, θα μετατρέψουν τα σπαθιά τους σε δρεπάνια, τα βέλη σε πασσάλους, και τα δόρατα σε γεωργικά εργαλεία για να καλλιεργούν τη γη.
Αργότερα ο βασιλιάς θα στραφεί ανατολικά και θα ταπεινώσει τους Αγαρηνούς, γιατί ο Θεός είναι οργισμένος μαζί τους για τη βλάσφημη θρησκεία τους και για τη σοδομίτικη αμαρτία που κάνουν, πολλοί βέβαια απ’ αυτούς θα βαπτισθούν, θα ευαρεστήσουν στον βασιλιά και θα τιμηθούν, οι υπόλοιποι όμως θα εξοντωθούν, θα καούν ή θα θανατωθούν σκληρά.
Εκείνη την εποχή το Ιλλυρικό θα επανέλθει στο βασίλειο των Ρωμαίων, ενώ η Αίγυπτος θα συνθηκολογήσει. Ο βασιλιάς αυτός θ’ απλώσει το δεξί του χέρι στα γύρω έθνη, θα ημερώσει τα ξανθά γένη και θα κατατροπώσει τους εχθρούς του. Η βασιλεία του θα διαρκέσει τριανταδύο χρόνια. Για δώδεκα χρόνια δεν θα εισπράττει φόρους και δασμούς, θα ξαναχτίσει γκρεμισμένα θυσιαστήρια και θα ανοικοδομήσει ιερούς ναούς. Στις ημέρες του δεν θα γίνονται δίκες, αλλά ούτε θα υπάρχει άδικος και αδικημένος, τον βασιλιά αυτόν θα τον φοβηθεί όλη η γη, θα αναγκάσει τους ανθρώπους με τον φόβο να σωφρονισθούν, και θα εξοντώσει τους άρχοντες που παρανομούν.
Εκείνον τον καιρό ο Θεός θα φανερώσει στον βασιλιά όλο το χρυσάφι, όπου και αν βρίσκεται κρυμμένο. Κι αυτός θα το σκορπίσει «με το φτυάρι» σ’ όλη τη χώρα του. Από τον πολύ πλούτο οι άρχοντες θα ζουν σαν βασιλιάδες και οι φτωχοί σας άρχοντες. Ο βασιλιάς αυτός θα κάνη μεγάλα κατορθώματα. Θα ξεκινήσει με πολύ ζήλο για να διώξει τους Ιουδαίους. Κανείς Ισραηλίτης δεν θα απομείνει μέσα σ’ αυτή την Πόλη. Δεν θα ακούγονται γλέντια με λύρες, κιθάρες και άσεμνα τραγούδια. Δεν θα γίνεται τίποτα αισχρό, γιατί θα μισήσει και θα εξολοθρεύσει «εκ πόλεως Κυρίου πάντας τους εργαζομένους την ανομίαν» (Ψαλμ. Ρ΄ 8).
Θα επικρατήσει τότε μεγάλη χαρά και αγαλίασις. Η γη και η θάλασσα θα δίνουν πλούσια τα αγαθά τους. Η ζωή θα κυλά γαλήνια και ειρηνικά, και οι άνθρωποι θα ευφραίνονται όπως τον καιρό του Νώε, μέχρις ότου ήρθε ο κατακλυσμός.

Ο χιλίαρχος Αράν
- Μετά την βασιλεία αυτή θ’ αρχίσουν οι συμφορές. Θα έρθει σ’ αυτήν την Πόλη ο υιος της απώλειας, ο χιλίαρχος Αράν και θα βασιλεύσει τρία χρόνια και έξι μήνες. Θα αναγκάσει μάλιστα τους ανθρώπους να κάνουν τέτοια παρανομία, που όμοιά της ούτε έγινε ποτέ, αφότου δημιουργήθηκε ο κόσμος, ούτε θα ξαναγίνει. Θα διατάξει δηλαδή και θα νομοθετήσει, ώστε να συνέρχονται, θέλοντας και μη, πατέρας με κόρη, γιος με μητέρα, αδελφός με αδελφή. Κι όποιος θα αντιστέκεται ή θα αντιμιλά, θα θανατώνεται. Εκείνος όμως που θα πεθάνει μ’ αυτόν τον τρόπο, θα καταταγεί την ημέρα της κρίσεως μαζί με τον Ιωάννη τον Πρόδρομο.
Ο βασιλιάς αυτός θα διατάξει να συζευχθούν οι μοναχοί με τις μοναχές, καθώς επίσης και οι ιερείς. Έτσι η παρανομία της μίξεως θα γίνει χειρότερη από του φόνου. Ο ίδιος θα πορνεύσει με την μητέρα του και την κόρη του. Αφού λοιπόν θα γίνει νόμος η ακολασία, όλοι οι άσωτοι θα κάνουν όργια με τις αδελφές τους. Η δυσωδία της αιμομιξίας θ’ ανέβει στον ουρανό, και ο Κύριος θα οργισθεί υπερβολικά με ολόκληρη την οικουμένη. Θα δώσει τότε διαταγή και θ’ αρχίσουν να πέφτουν οι αστραπές και οι βροντές με ασυγκράτητο θυμό σ’ όλη τη γη. Πολλές πόλεις θα καούν. Οι άνθρωποι θα παραλύσουν από τον φοβερό κρότο των βροντών και θα πεθάνουν με κακό θάνατο, ενώ άλλοι θα καούν από τις αστραπές.
Αλλοίμονο τότε στη γη, γιατί πλησιάζει η φοβερή απειλή και η οργή του Παντοκράτορος! Θα γίνει λιμός, και οι άνθρωποι θα πεθαίνουν σωρηδόν από την πείνα. Θα επακολουθήσει δυνατός σεισμός και θα πέσει κάθε οικοδόμημα. Πολλοί εργάτες της ανομίας θα βρουν κακό τέλος χωμένοι μέσα στα ερείπια.
Ο ήλιος θα γίνει μαύρος και σκοτεινός, ενώ η σελήνη σαν αίμα, εξ αιτίας των ανθρώπων που εξομοιώθηκαν με τους χοίρους. Τ’ αστέρια θα πέσουν στη γη. Κάθε βουνό και νησί θα μετακινηθεί από την βία του σεισμού και της απειλής. Οι ιερείς του Θεού, μαζί με όσους εναρέτους και εγκρατείς θα έχουν απομείνει, θα καταφύγουν στα βουνά και στα σπήλαια.
Τότε λοιπόν θα παταχθεί ο άνομος βασιλιάς και θα εξορισθεί στο σκότος το εξώτερο. Όσοι θα κατοικούν στην πρεσβυτέρα Ρώμη, στην Αρσενόη, στη Στρόβυλο, στην Αρμενόπετρα ή στην Καρυόπολη θα είναι μακάριοι. Σ’ αυτές τις πόλεις οι άνθρωποι θα ζήσουν ειρηνικά. Στις άλλες όμως θα γίνουν πόλεμοι και ταραχές, καθώς είναι γραμμένο: «Μελλήσεται ακούειν πολέμους και ακοάς πολέμων» (πρβλ. Μαρκ. Ιγ΄ 7) και τα ακόλουθα.

Ο ειδωλολάτρης βασιλιάς
- Έπειτα στην Πόλη αυτή θ’ ανέβει άλλος βασιλιάς. Θα είναι βλοσυρός και μαύρος, αρνητής του Θεού και των αγίων. Θα μελετήσει βιβλία των Ελλήνων, θα ασπασθεί τη θρησκεία τους, και θα πολεμήσει τους αγίους και την Εκκλησία του Χριστού. Αφού περάσουν οι πρώτες ημέρες της βασιλείας του, θα κάψει όλα τα ιερά σκεύη και θα ονομάσει «φούρκα» τον Σταυρό. Θα διαλύσει επίσης το ιερατείο και θα σφάξει τον μισό πληθυσμό στους δημοσίους δρόμους.
Εκείνες τις ημέρες θα στραφούν οι γονείς εναντίον των παιδιών, τα παιδιά εναντίον των γονέων και θα θανατωθούν μεταξύ τους. Ο αδελφός θα παραδώσει σε θάνατο τον αδελφό, και ο φίλος τον φίλο. Πολλοί, που θα ομολογήσουν ότι ο Ιησούς Χριστός είναι Θεός και «βασιλεύς των απάντων», θα λάβουν το στεφάνι του μαρτυρίου.
Ο βασιλιάς αυτός θα μεταφέρει τους κατοίκους από τα νησιά στην περιοχή της Θράκης, της Μακεδονίας και του Στρυμόνος, οπότε τα νησιά θα ερημώσουν. Στον ουρανό θα γίνουν κτύποι φοβεροί, στην γη μεγάλοι σεισμοί και κατεδαφίσεις πόλεων. Τα έθνη και τα βασίλεια θα ξεσηκωθούν το ένα εναντίον του άλλου. Θα γίνει μεγάλος χαλασμός επάνω στην γη, και οι άνθρωποι θα πέσουν σε θλίψη και στεναχώρια.
Την ίδια εποχή θα φανεί φωτιά στον ουρανό σαν από πυρωμένα κάρβουνα, που θα επισκιάσει απειλητικά με την ταχύτητα της αστραπής ολόκληρη τη γη. Τέτοια σύγχυσις θα επικρατήσει στον αέρα, ώστε το ένα πτηνό θα πέφτει πάνω στο άλλο. Η γη θα γεμίσει φίδια που θα δαγκώνουν τους αμετανόητους αμαρτωλούς. Και όλα αυτά θα είναι η αρχή των «ωδίνων».

Ο τελευταίος βασιλιάς των Ρωμαίων
- Όταν πεθάνει ο ασεβής βασιλιάς θα έρθει κάποιος απ’ την Αιθιοπία, από το πρώτο «κέρας», και θα βασιλεύσει, καθώς λένε, δώδεκα χρόνια. Η βασιλεία του θα είναι ειρηνική. Θα ανοικοδομήσει τους ιερούς ναούς που κατεδάφισαν οι προκάτοχοί του και θα επαναφέρει τους ανθρώπους στα νησιά τους. Για την καλοσύνη του θα τον αγαπήσει ο Θεός και όλος ο λαός. Όσο θα βασιλεύει, θα επικρατεί χαρά και αγαλίασσις σε όλο τον κόσμο.
Μετά απ’ αυτόν θα βασιλεύσει κάποιος από την Αραβία για ένα χρόνο. Στις ημέρες του, με ένα νεύμα του Παντοκράτορος, θα ενωθούν τα άγια τμήματα του τιμίου και ζωοποιού Σταυρού και θα δοθεί ακέραιος στον βασιλιά. Εκείνος θα τον πάρει και θα πορευθεί στην Ιερουσαλήμ. Όταν φθάσει στον τόπο του Κρανίου, θα αποθέσει με τα ίδια του τα χέρια το βασιλικό του στέμμα στην κορυφή του Σταυρού, θα τον υψώσει και θα πει: «Κύριε Ιησού Χριστέ, συμπληρώθηκαν τα χρόνια που είχες προκαθορίσει για την βασιλεία των Ρωμαίων. Δέξου το αοίδιμο και θαυμαστό δώρο Σου, και μαζί μ’ αυτό και το πνεύμα μου».
Αμέσως λοιπόν θα κατεβεί από τον ουρανό άγγελος Κυρίου και θα πάρει τον τίμιο Σταυρό με το διάδημα, καθώς και την ψυχή του βασιλιά. Έτσι θα λήξη η βασιλεία των Ρωμαίων, γιατί το στήριγμά της υπήρξε ανέκαθεν για τους χριστιανούς ο τίμιος Σταυρός. Μακάριοι τότε όσοι θα φύγουν από την Πόλη εκείνη, και θα καταφύγουν στις ερημιές και τα σπήλαια.

Η συμβασιλεία
- Κατόπιν θα εμφανισθούν στην Πόλη μας τρεις νέοι, μωροί, αναιδείς και διεφθαρμένοι. Αυτοί θα βασιλεύσουν με διαβολική όμως ενέργεια θ’ αρχίσουν μεταξύ τους φοβερό πόλεμο. Θα ξεκινήσει ο πρώτος, θα μπει στη Θεσσαλονίκη και θα πει: «Πόλης των Θεσσαλονικέων! Εσύ θα νικήσεις τους εχθρούς σου, γιατί είσαι καύχημα των αγίων, και σε αγίασε ο Κύριος».
Θα επιστρατεύσει στους πολίτες από επτά ετών και άνω. Θα επιστρατεύσει ακόμη τους ιερείς και μοναχούς, θα κατασκευάσει πολεμικά άρματα, θα ετοιμάσει μεγάλο στόλο και θα πορευθεί στη Ρώμη. Μπροστά στις πύλες της θα σταθεί και θα φωνάξει: «Χαίρε Ρώμη τρίρρωμη και τιμημένη! Φορείς σπαθί κοφτερό και βέλη ακονισμένα. Κράτησε σταθερά την πίστη σου και μην την αλλάξεις μέχρι τη συντέλεια και οι κάτοικοι σου θα είναι μακάριοι». Έπειτα θα επιστρατεύσει τα ξανθά γένει, και θα περιμένει τους άλλους δύο βασιλείς.
Ο δεύτερος θα επιστρατεύσει τη Μεσοποταμία και τα νησιά των Κυκλάδων (κατ’ άλλη γραφή: τις κοιλάδες των νήσων). Θα επιστρατεύσει ακόμη και τους ιερείς και μοναχούς, αναμμένος από φοβερό μίσος εναντίον των άλλων δύο. Θα ξεκινήσει τότε και θα έρθει στον «ομφαλό» της γης. Λένε μερικοί ότι ο «ομφαλός» της οικουμένης είναι η Αλεξάνδρεια. Εκεί θα περιμένει τους άλλους δύο, με τους οποίους θα πολεμήσει.
Ο τρίτος θα ξεκινήσει κι αυτός από την Πόλη και θα στρατολογήσει την Καρία, Φρυγία, Ασία, Αρμενία, Γαλατία και Αραβία. Όταν φθάσει στο Σύλαιο, θα πει: «Αν και ονομάστηκες Σύλαιο, δεν θα λεηλατηθείς ούτε θα κυριευθείς από κανένα εχθρό σου». Ύστερα θα συμμαχήσει μ’ ένα λαό ανεξάρτητο, που δεν θα έχει δηλαδή υποταγεί ούτε σ’ αυτόν ούτε στους άλλους δύο βασιλείς.
Τέλος θα συγκεντρωθούν και θα παραταχθούν και οι τρεις αντιμέτωποι, ο ένας απέναντι στον άλλον. Θα επακολουθήσει σύγκρουσις μεγάλη και φοβερή και θα κομματιαστούν όπως τα πρόβατα στο κρεοπωλείο. Οι τρεις βασιλείς θα σκοτωθούν, καθώς και όλο το στράτευμα. Το αίμα των Ρωμαίων θα κυλήσει σαν νερό ύστερα από ραγδαία βροχή. Κανείς  δεν θα σωθεί. Το νερό της θαλάσσης θα ανακατευθεί με το αίμα με μήκος δώδεκα σταδίων. Οι γυναίκες θα μείνουν χήρες. Επτά γυναίκες θα ζητούν έναν άνδρα και δεν θα τον βρίσκουν, μέχρις ότου ακούσουν και έρθουν άλλοι από τα ξένα. Όσο για τους ανήλικους που θα απομείνουν, όταν ανδρωθούν, θα γίνουν από την πολλή ασωτία αναίσθητοι σαν τα γουρούνια.
Μακάριοι τότε και τρισμακάριοι όσοι θα αγωνίζονται για τον Κύριο στα όρη και στα σπήλαια, γιατί δεν θα βλέπουν το κακό που θα γίνεται στον κόσμο. Αυτοί θα περιμένουν την αναμέτρηση με τον αντίχριστο. Αυτοί είναι τα άκακα πρόβατα, που θα θυσιασθούν για τον Χριστό από τον πονηρό δαίμονα, τον αντίχριστο.

Η βδελυρή βασίλισσα
- Εκείνη την εποχή, επειδή δεν θα υπάρχει άξιος άνδρας, αλλά θα είναι όλοι αποχαυνωμένοι, θα έρθει από τον Πόντο μία πονηρή και αισχρή γυναίκα και θα βασιλεύσει στη βασιλίδα των πόλεων. Αυτή θα είναι βακχεύτρια, μάγισσα και άσωτη· μ’ ένα λόγο, θυγατέρα του διαβόλου.
Στις ημέρες της ο ένας θα επιβουλεύεται τον άλλον και θα γίνονται σφαγές στους δρόμους και στα σπίτια της πόλεως. Ο ισχυρότερος θα σκοτώνει τον άλλον. Ο γιος τον πατέρα, ο πατέρας τον γιο, η μητέρα την κόρη και η κόρη την μητέρα, ο αδελφός τον αδελφό και ο φίλος τον φίλο. Μεταξύ των ανθρώπων θα επικρατεί πολλή κακία και μίσος. Μέσα στις εκκλησίες θα γίνονται ασέλγειες, μοιχείες, ασωτίες, αιμομιξίες, χοροί και σατανικά τραγούδια, χλευασμοί και παιγνίδια, που ούτε είδε ούτε άκουσε άνθρωπος.
Εκείνη η ακάθαρτη βασίλισσα θα ονομάσει τον εαυτό της θεά και θα πολεμήσει τον Θεό. Θα μολύνει μάλιστα με ακαθαρσίες τα άγια θυσιαστήρια. Θα πλύνει το σώμα της και με το απόπλυμα αυτό της αισχύνης θα μολύνει όλον τον λαό. Θα αποστρέψει το πρόσωπό της από τον Θεό. Θ’ αρπάξει τα τίμια σκεύη από τους ναούς, τους τίμιους σταυρούς και τις σεβάσμιες εικόνες, τα «Ευαγγέλια», τους «Αποστόλους» και κάθε ιερό βιβλίο. Κι αφού τα συγκεντρώσει σε μεγάλο σωρό, θα βάλει φωτιά και θα τα κάψει. Όσο για τις εκκλησίες, θα τις γκρεμίσει μέχρι το έδαφος. Θα ψάξει ακόμη να βρει λείψανα αγίων για να τα κάψει, αλλά δεν θα βρει, γιατί ο Θεός με αόρατη δύναμη θα τα μεταφέρει αλλού. Τότε η αθλία θα συντρίψει την αγία Τράπεζα της μεγάλης εκκλησίας της του Θεού Σοφίας, και θα καταστρέψει μέσα σε αυτή το κάθε τι. Ύστερα θα στραφεί προς την ανατολή και θα πει με αυθάδεια στον Ύψιστο: «Ε, συ που σε ονομάζουν Θεό, μήπως δίστασα να εξαλείψω το πρόσωπό σου από την γη; Κοίταξε πόσα σου έκανα, κι εσύ δεν μπόρεσες να μου πειράξεις ούτε μία τρίχα. Περίμενε λίγο και θα σχίσω τον ουρανό και θα έρθω να αναμετρηθώ μαζί σου, και τότε θα δω ποιος Θεός είναι δυνατότερος και ισχυρότερος».
Αυτά θα πει η γάγγραινα και θα πράξει ακόμη χειρότερα, φτύνοντας προς τον ουρανό και πετώντας πέτρες. Τα αισχρότερα όμως έργα της δεν θα τα αναφέρω.
Τότε ο παντοκράτωρ Κύριος θα στρέψει με θυμό το τόξο Του προς τη μεγάλη αυτή Πόλη και θ’ απλώσει το χέρι Του με τρομερή δύναμη επάνω της. Θα την αδράξει γερά, θα κόψει με το δρεπάνι της δυνάμεώς Του το έδαφος, πάνω στο οποίο στηρίζεται, και θα διατάξει τα κύματα της θαλάσσης να την καταπιούν. Εκείνα θα υπακούσουν και θα ορμήσουν κι από τα δύο μέρη με καταπληκτική ταχύτητα και μεγάλη βοή. Τότε ο Κύριος θα ξεκολλήσει τη βάση της πόλεως από τη γη, και θα τη σηκώσει ψηλά στριφογυρίζοντάς την σαν μύλο, ενώ οι κάτοικοι με φρίκη πολλή θα κράζουν «αλλοίμονο». Έπειτα θα την ρήξη πάνω σ’ αυτά τα κύματα, που θα την κατακλύσουν ορμητικά, θα την σκεπάσουν και θα την παρασύρουν στο φοβερό και αχανές πέλαγος.
Αυτό θα είναι, παιδί μου Επιφάνιε, το τέλος της πόλεώς μας. Και όσα σου είπα ότι θα συμβούν, είναι τα δεινά εκείνα που ονόμασε ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός «αρχή ωδίνων». Μετά την καταστροφή της πόλεως αυτής θ’ ακολουθήσουν τα γεγονότα της συντελείας.

Η συντέλεια του κόσμου
Επανασύστασις του Ισραηλιτικού κράτους
- Μετά την συμπλήρωση της βασιλείας των εθνών, λένε μερικοί ότι ο Θεός θα επανασυστήσει το ισραηλιτικό κράτος, για να βασιλεύσει στη γη μέχρι το τέλος του κόσμου. Επικαλούνται μάλιστα ως μαρτυρία το ακόλουθο χωρίο του Ησαΐου: «Και έσται εν ταις εσχάτες ημέραις, αρεί Κύριος ο Θεός σημείον εν τη συμπληρώσει των εθνών επί πάντα τα πρόβατα Ιούδα, τα διεσκορπισμένα εν τοις έθνεσι και συνάξει τους απωσμένους Ισραήλ εν τη αγία πόλει Ιερουσαλήμ. Και έσται τω Ισραήλ ως τη ημέρα η εξήλθεν εκ γης Αιγύπτου» (πρβλ. ια΄ 12,16). Επικαλούνται επίσης και τον απόστολο Παύλο που λέει: «Όταν το πλήρωμα των εθνών ήξη, τότε πας Ισραήλ σωθήσεται» (πρβλ. Ρωμ. ια΄ 25,26).
Έτσι μ’ ένα στόμα υποστηρίζουν αυτά, ενώ ο μάρτυς Ιππόλυτος προσθέτει πως κατά τον ερχομό του αντιχρίστου θα πλανηθούν πρώτοι οι Ιουδαίοι. Αυτό το έχει άλλωστε βεβαιώσει εκ των προτέρων και ο Χριστός, λέγοντάς τους: «Εγώ ελήλυθα εν τω ονόματι του πατρός μου, και ου λαμβάνετέ με· εάν άλλος έλθη εν τω ονόματι τω ιδίω εκείνον λήψεσθε» (Ιωαν. ε΄ 43).
Είναι πολύ φανερό ότι θα συγκεντρώσει πάλι ο Θεός τους ισραηλίτες στην Ιερουσαλήμ και θα τους ξαναδώσει όσα είχαν και πρώτα. Και τούτο, για να ανατρέψει τη μέχρι τότε πρόφασή τους ότι η απώλειά τους οφείλεται στον διασκορπισμό. Θα μπορούσαν δηλαδή κατά την ημέρα της κρίσεως ν’ απολογηθούν ως εξής στον Χριστό: «Αν μας συγκέντρωνες στην Ιερουσαλήμ και μας ξαναέδινες όσα είχαμε, τότε θα πιστεύαμε σ’ εσένα, αφού δεν θα υπήρχε πια λόγος να φθονούμε τα έθνη, που προτιμήθηκαν τόσο εις βάρος μας».
Έτσι, λοιπόν, θα συναχθούν όλοι μαζί και θ’ ανακτήσουν ό,τι στερήθηκαν, αλλά θα παραμείνουν στην ίδια απιστία. Και τότε πως θα σωθούν, όταν μάλιστα την ίδια εποχή θα έρθει ανάμεσά τους ο αντίχριστος και θα πιστέψουν όλοι τους σ’ αυτόν, σύμφωνα με τον λόγο του Κυρίου;  Ο Θεός δεν ψεύδεται. «Εγώ ειμί η αλήθεια» διακηρύττει με τον μονογενή του Υιό. Με την αποκατάστασή τους λοιπόν θα στερηθούν αυτομάτως απ’ αυτή τη δικαιολογία.
Λέγοντας ο απόστολος Παύλος ότι θα σωθούν, δεν εννοεί ότι θα σωθούν από την αιώνια κόλαση, αλλά από την περιπλάνησή τους τόσα χρόνια τώρα στα ξένα, και από τον ονειδισμό των άλλων λαών, και από την ανομολόγητη εντροπή. Θα συναχθούν δηλαδή στην πατρίδα τους και θα σωθούν απ’ την δουλεία και τον ζυγό και τον χλευασμό που τόσα χρόνια υπέφεραν. Δεν θα σωθούν όμως από την αιώνια κόλαση. Αφού δεν τους έπεισε η θλίψης, ώστε να πιστέψουν στον Χριστό, πως θα τους πείσει η νομιζόμενη χάρις;

Ο καταποντισμός της αγια-Σοφιάς
- Πνευματικέ μου πατέρα, είπε ο Επιφάνιος, άφησε αυτά και εξήγησέ μου εκείνο που λέγεται, ότι δηλαδή η αγια-Σοφιά δεν θα καταποντισθεί μαζί με την Πόλη, αλλά θα μείνει κρεμασμένη στον αέρα από κάποια αόρατη δύναμη.
-  Τι λες, παιδί μου, αποκρίθηκε ο δίκαιος. Αφού θα βυθισθεί όλη η Πόλης, πως θα σωθεί η εκκλησία; Και ποιος θα μπαίνει σ’ αυτήν για να προσκυνήσει;
Μήπως ο Θεός κατοικεί σε χειροποίητους ναούς; Όχι βέβαια. Πάντως στη φήμη αυτή υπάρχει και κάτι αληθινό: Θα μείνει δηλαδή μόνο ο στύλος που βρίσκεται στην αγορά, γιατί κατέχει τους «τίμιους ήλους». Αυτός μόνο θα διασωθεί, ώστε περνώντας τα πλοία να δένουν επάνω του τα σχοινιά τους, και να θρηνούν αυτή την επτάλοφη Βαβυλώνα λέγοντας: «Αλλοίμονό μας! Η μεγάλη, η αρχαία Πόλης βυθίστηκε. Εδώ κάναμε με επιτυχία τις εμπορικές μας συναλλαγές και πλουτίζαμε». Το πένθος της θα διαρκέσει σαράντα ημέρες. Εξ αιτίας της θλίψεως των ημερών εκείνων θα δοθεί το βασίλειο στην πρεσβυτέρα Ρώμη, καθώς επίσης στο Σύλαιο και στη Θεσσαλονίκη. Αυτά θα συμβούν όταν θα πλησιάζει η συντέλεια, οπότε η κατάστασις του κόσμου θα χειροτερεύει, οι πόνοι και οι συμφορές θα πολλαπλασιάζονται.

Τα βδελυρά έθνη
- Κατά το έτος εκείνο θ’ ανοίξει ο Κύριος τις πύλες των Ινδιών που έκλεισε ο βασιλιάς των Μακεδόνων Αλέξανδρος. Θα βγουν τότε απ’ εκεί οι εβδομήντα δύο βασιλείς με τον λαό τους, τα λεγόμενα βδελυρά έθνη, που είναι πιο σιχαμερά από κάθε αηδία και δυσωδία. Αυτά θα διασκορπισθούν σ’ όλο τον κόσμο. Θα τρώνε ζωντανούς τους ανθρώπους και θα πίνουν το αίμα τους. Θα καταβροχθίζουν επίσης με μεγάλη ηδονή μύγες, βατράχους, σκυλιά και κάθε ακαθαρσία.
Αλλοίμονο στις περιοχές, απ’ όπου θα περάσουν! Αν είναι δυνατόν, Κύριε, ας μην υπάρχουν τότε Χριστιανοί! Γνωρίζω όμως ότι θα υπάρχουν.
Εκείνες τις ημέρες θα σκοτεινιάσουν, σαν να θρηνούν στον αέρα για όσα αποτροπιαστικά θα διαπράξουν εκείνα τα σιχαμερά έθνη. Ο ήλιος θα γίνει σαν αίμα, ενώ η σελήνη κι όλα τα άστρα θα σκοτισθούν, καθώς θα τα βλέπουν επάνω στη γη να συναγωνίζονται στην ακαθαρσία. Αυτοί οι λαοί θα κατασκάψουν τη γη, θα κάνουν αποχωρητήρια τα θυσιαστήρια, και θα βάλουν τα άγια σκεύη σε ατιμωτική χρήση. Τότε όσοι θα κατοικούν στην Ασία, ας φύγουν στα νησιά των Κυκλάδων (κατ’ άλλη γραφή: τις κοιλάδες των νήσων), γιατί τα ρυπαρά έθνη δεν θα πάνε εκεί, και ας πενθήσουν για εξακόσιες εξήντα ημέρες.

Ο αντίχριστος
- Τότε θα σαρκωθεί απ’ την φυλή του Δαν ο σατανάς, δηλαδή θα γεννηθεί ο αντίχριστος. Δεν θα γίνει όμως άνθρωπος με τη δική του δύναμη, αλλά θα του πλάση ο Θεός σκεύος αισχρό και ρυπαρό, για να εκπληρωθούν έτσι οι λόγοι των προφητών. Θ’ απολυθεί λοιπόν απ’ τα δεσμά, με τα οποία τον είχε δέσει ο δεσπότης Χριστός όταν κατέβηκε στον άδη, και θα μπει σ’ εκείνο το σκεύος που πλάσθηκε για αυτόν. Έτσι θα γίνει άνθρωπος, θα ανδρωθεί, θα βασιλεύσει, και τότε θ’ αρχίσει να δείχνει την πλάνη του καθώς λέει ο θεολόγος Ιωάννης. Έπειτα θ’ αρχίσει πόλεμο με τα νησιά των Κυκλάδων (κατ’ άλλη γραφή: τις κοιλάδες των νήσων). Νησιά, καθώς λέει ο Ησαΐας, είναι οι εκκλησίες που προήλθαν από τους εθνικούς (κδ΄ 15, με΄ 16, μθ΄ 1, ξστ΄ 19).
Τότε θα εμφανιστεί ο Ενώχ, που έζησε πριν την εποχή του μωσαϊκού νόμου. Θα εμφανισθεί επίσης ο Ηλίας, που έζησε κατά την διάρκεια του νόμου, καθώς και ο Ιωάννης ο θεολόγος που έζησε την εποχή της νέας χάριτος. Αυτοί θα κηρύξουν σ’ όλη την οικουμένη, για τον καιρό της συντέλειας και την έλευση του πλανεμένου, καθώς επίσης και για την Δευτέρα έλευση του Σωτήρος μας Ιησού Χριστού. Θα επιτελούν μάλιστα σημεία και τέρατα.
Όσοι θελήσουν να τους σκοτώσουν ή με άλλον τρόπο να τους αδικήσουν, θα βγει φωτιά και τους κάψει. Θα ενεργούν με μεγάλη εξουσία και θα ελέγξουν τον αντίχριστο. Θα φονευθούν όμως απ’ αυτόν στην Ιερουσαλήμ και τα σώματά τους θα αφεθούν άταφα στη μέση της πόλεως. Εκεί θα συγκεντρωθούν οι κάτοικοι και θα τους περιγελούν σαν απροστάτευτους (πρβλ. Αποκ. ια΄ 5-10).
Τα άγια σώματά τους θα μείνουν τρεις ολόκληρες ημέρες στην πλατεία. Κατά τη μέση της τετάρτης ημέρας θα κατεβεί από τον ουρανό ένα περιστέρι λαμπρό σαν αστραπή. Αυτό θα περπατήσει επάνω τους και θα τους δώσει ζωή. Τότε οι άγιοι θα δυναμώσουν και θα σηκωθούν όρθιοι, κι όσοι τους δουν, πολύ θα τρομάξουν. Εκείνη τη στιγμή θ’ ακουσθεί φωνή από τον ουρανό που θα λέει: «Ανεβείτε, φίλοι μου, κοντά μου». Αμέσως θα κατεβεί ένα σύννεφο, που θα τους σηκώσει και θα τους εγκαταστήσει στον παράδεισο (πρβλ. Αποκ. ια΄ 9-13).
Εκείνος ο πλανεμένος και μάταιος, ο αντίχριστος, θα ταλαιπωρήσει υπερβολικά τους χριστιανούς της εποχής του μέχρι την τελευταία τους αναπνοή με θλίψεις και φοβερές τιμωρίες. Όποιος δεν πλανηθεί και δεν πιστέψει σ’ αυτόν, θ’ αναδειχθεί εκλεκτός και άξιος φίλος του Χριστού. Όλοι βεβαίως οι άγιοι είναι μακάριοι. Τρισμακάριοι όμως θα είναι όσοι μαρτυρήσουν την εποχή του αντιχρίστου. Θα τους περιμένει παντοτινά υπερβολική δόξα και αγαλλίασις.
Θ’ ακολουθήσει τότε φοβερός πόλεμος μεταξύ του αντιχρίστου και του Δεσπότου Χριστού. Μόλις δηλαδή αντιληφθεί ο αντίχριστος ότι ο κόσμος πλησιάζει στο τέλος του, θα κάνει μανιασμένος αντίπραξη στον ουρανό: θα ρίξει αστραπές και βροντές και θα κάνει τέτοιους κτύπους, ώστε από τον ήχο της βοής να δονείται το σύμπαν και να αντηχεί φοβερά. Ποιος τότε, παιδί μου, δεν θα φοβηθεί και δεν θα φρίξει; Μακάριοι θα είναι, όπως είπα προηγουμένως, εκείνοι, των οποίων δεν θα κλονισθεί η πίστις στον Χριστό, τον αληθινό Θεό μας, που σαρκώθηκε και γεννήθηκε απ’ την αγία παρθένο Μαρία. Μακάριοι επίσης εκείνοι που θα πεθάνουν για την αγάπη του Χριστού και θα ελέγξουν θαρρετά τον δράκοντα και την πλάνη του. Μακάριοι όσοι θα υψώσουν το ανάστημά τους εναντίον του και θα ελέγξουν με γενναιότητα τα ατοπήματά του….
Αυτά έλεγε ο μακάριος, ενώ ο Επιφάνιος θρηνούσε από τα βάθη της ψυχής του ακούγοντας όσα επρόκειτο να συμβούν στην οικουμένη. Έπειτα ρώτησε τον όσιο:
-   Πες μου, σε παρακαλώ πως θα εξαλειφθούν οι άνθρωποι από τη γη και πως θα γίνει η ανάστασις;
-   Άλλους, παιδί μου, θα σκοτώσουν τα βδελυρά έθνη, άλλοι θα θανατωθούν στους πυκνούς πολέμους, ενώ άλλους θα εξολοθρεύσει ο αντίχριστος. Σε όσους θα πιστέψουν και θα προσκυνήσουν τον αντίχριστο, θα στείλει ο Κύριος, σύμφωνα με την προφητεία του Ιεζεκιήλ, φτερωτά θηρία που θα έχουν στην ουρά τους βούκεντρα γεμάτα δηλητήριο. Όσοι λοιπόν δεν θα έχουν στα μέτωπά τους σώα και ακέραιη τη σφραγίδα του Χριστού, θα δοκιμάσουν φρικτό θάνατο απ’ το κεντρί και το δηλητήριο των θηρίων. Τότε οι άγιοι που διεφύλαξαν με πολύ αγώνα τη σφραγίδα του Χριστού ακέραιη, θα μεταναστεύσουν στα βουνά και στις ερημιές. Ο Κύριος όμως με την θεϊκή του δύναμη θα τους συγκεντρώσει στην αγία πόλη της Σιών. Αυτοί είναι όσοι έχουν γραφεί στο βιβλίο της ζωής
Όταν ο αντίχριστος νικηθεί και οδηγηθεί αιχμάλωτος μαζί με τους άλλους δαίμονες στο κριτήριο και δικασθεί για τις ψυχές που οδήγησε στην απώλεια, τότε θα σαλπίσει η σάλπιγγα και οι νεκροί θ’ αναστηθούν άφθαρτοι. Έπειτα όσοι θα έχουν απομείνει ζωντανοί την ώρα της δευτέρας παρουσίας, θα γίνουν, καθώς είπε ο Παύλος, εν ριπή οφθαλμού από φθαρτοί άφθαρτοι και θα αρπαγούν μαζί με τους αναστημένους νεκρούς μέσα σε νεφέλες, για να προϋπαντήσουν τον Κύριο στον αέρα (Α΄ Θεσ. δ΄ 17).
Όποιος λοιπόν δη τα βδελυρά έθνη να έρχονται στον κόσμο, ας γνωρίζει πως όλα, όσα πρόκειται να συμβούν, βρίσκονται «επί θύραις», και πως ο Κριτής έρχεται για να αποδώσει στον καθένα σύμφωνα με τα έργα του.
Αυτά είπε ο μακάριος Ανδρέας στον Επιφάνιο παρούσης και της ταπεινότητός μου. Έτσι μείναμε ξάγρυπνοι όλη την νύχτα. Όταν χτύπησε το ξυλοσήμαντρο, ξεκίνησε ο Επιφάνιος για την εκκλησία, ενώ ο μακάριος Ανδρέας έμεινε στο σπίτι προσευχόμενος.
Πηγή: βίος του οσίου Ανδρέου του δια Χριστόν σαλού, εκδ. Ιεράς Μονής Παρακλήτου
http://www.oodegr.com